Споведзь
З пляцоўкі Вікіпедыя.
Споведзь — у аўраамічных рэлігіях (іудаізме, хрысціянстве і ў ісламе) адзін з абрадаў (у праваслаўі і каталіцтве - таінства (сакрамент)) пакаяння, які складаецца ў прызнанні ў зроблным граху. Для здзяйснення споведзі абавязковыя раскаянне і намер у далейшым не грашыць.
Форма звароту да святара [правіць]
Традыцыйная фармулёўка, якую часта выкарыстоўваюць каталікі: «Блаславі мяне, Ойча, таму што я зграшыў. З маёй апошняй Споведзі прайшло [гэтулькі вось часу]» [1]. Праваслаўныя хрысціяне звычайна выкарыстоўваюць такую фармулёўку: «Каюся табе, Госпадзі, і табе, сумленны ойча» [2].
Грахі, якія могуць быць дараваны [правіць]
«Царква заўсёды вучыла, што любы грэх, якім бы цяжкім ён ні быў, можа быць дараваны» [3].
Зноскі
| Гэты артыкул патрабуе пашырэння! |