Уладзімір Рыгоравіч Фёдараў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
V G Fyodorov.jpg

Уладзімір Рыгоравіч Фёдараў (руск.: Владимир Григорьевич Фёдоров; 3 (15) мая 1874, Санкт-Пецярбург — 19 верасня 1966, Масква) — расійскі і савецкі канструктар стралковай зброі, навуковец. Доктар тэхнічных навук, прафесар, генерал-лейтэнант інжынерна-тэхнічнай службы. Герой Працы (1928). Аўтар шэрагу навуковых прац па праектаванні і гісторыі стралковай зброі.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

У. Р. Фёдараў нарадзіўся ў Санкт-Пецярбургу. Вучыўся ў 3-й Санкт-Пецярбургскай гімназіі. На ваеннай службе з 1892 года. У 1895 годзе скончыў Міхайлаўскае артылерыйскае вучылішча, у 1900 годзе Міхайлаўскую артылерыйскую акадэмію. З 1900 г. у Галоўным артылерыйскім упраўленні. У 1918—1931 гг. дырэктар і тэхнічны дырэктар Каўроўскага кулямётнага завода. У 1931—1933 кансультант па стандартызацыі ў збройна-кулямётным трэсце. У 1942—1946 гг. кансультант па стралковай зброі ў Наркамаце і міністэрстве ўзбраення. Генерал-лейтэнант інжынерна-тэхнічнай службы (1943). У 1946—1953 гг. правадзейны член Акадэміі артылерыйскіх навук.

У 1912 годзе сканструяваў аўтаматычную вінтоўку калібру 7,62 мм, у 1913 годзе аўтаматычную вінтоўку калібру 6,5 мм пад патрон уласнай канструкцыі, у 1916 годзе аўтамат пад патрон калібру 6,5 мм.

З 26.09.1953 У. Р. Фёдараў у адстаўцы. Памёр у Маскве.

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

Некаторыя працы[правіць | правіць зыходнік]

  • Автоматическое оружие — СПБ, 1907.
  • История винтовки — Москва, 1940.
  • Эволюция стрелкового оружия, ч. 1-2. — М., 1938—1939.

Памяць[правіць | правіць зыходнік]

У гонар У. Р. Фёдарава названыя вуліцы ў Санкт-Пецярбургу і Каўрове

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 16: Трыпалі — Хвіліна / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мінск: БелЭн, 2003. — Т. 16. — С. 366. — 576 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0263-6 (Т. 16).

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]