Гершон Трэстман

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Гершон Трэстман
Writer Gershon Trestman.jpg
Асабістыя звесткі
Дата нараджэння 29 ліпеня 1947(1947-07-29) (73 гады)
Месца нараджэння Мінск
Прафесійная дзейнасць
Род дзейнасці пісьменнік
Гады творчасці з 1960-х
Жанр паэзія, проза, публіцісціка
Мова твораў руская
Прэміі ім. Ю. Штэрна, ім. Ю. Нагібіна

Гершон Трэстман (нарад. 29 ліпеня 1947, Мінск) − рускі / ізраільскі паэт, празаік, публіцыст.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў Мінску, там жа скончыў школу і Беларускі політэхнічны ін-т. Працаваў слесарам, інжынерам. Пасля редаторских курсаў Маскоўскага паліграфічнага ін-та − рэдактар беларускага выд-ва «Вышэйшая школа». У Ізраілі з 1990 года. Актывіст партыі Наш дом Ізраіль[1].

Сябра Саюза пісьменнікаў Ізраіля, Садружнасці рускамоўных пісьменнікаў Ізраіля «Сталіца», Міжнароднай федэрацыі рускіх пісьменнікаў. Сябра Міжнароднай акадэміі навук, адукацыі, тэхналогіі і мастацтваў (The International Academy of scienes, education, industry & arts, Каліфорнія, ЗША). У 2017 годзе за дасягненні ў галіне літаратуры і мастацтваў узнагароджаны залатым медалём Акадэміі[2].

У 2008 годзе ў газеце «Весці» апублікаваны ўрывак з паэмы Трэстмана «Парадыгма Лібермана», якую арабская грамадскасць расцаніла як абразу арабскага насельніцтва Ізраіля. Гэтая гісторыя шырока асвятлялася ў друку, яна супала з «карыкатурнай інтыфадай», калі дацкая газета «Jyllands-Posten» апублікавала карыкатуру на прарока Мухамеда. Справа разглядалася ў міравым судзе Тэль-Авіва[3].

Друкаваўся ў перыядычных выданнях і зборніках Расіі, Беларусі, Ізраіля, ЗША, Канады і інш.

Літаратурныя прэміі[правіць | правіць зыходнік]

  • Прэмія ім. Юрыя Штэрна (2012)
  • Прэмія ім. Юрыя Нагібіна (2014)[4].

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

У вершах Гершона Трэстмана пераважае філасофска-медытатыўная парадыгма; лірычны працяг верша падтрымліваецца сродкамі публіцыстычнай напружанасці мовы і экспрэсіўнай паэтыкай. Такі жанр ў літаратуры прынята называць медытатыўнай лірыкай. Майя Каганская ў пасляслоўі да паэмы «Голем» заве верш Трэстмана «пушкінска-някрасаўскім, які паспяхова прайшоў вывучку рускага мадэрну ХХ стагоддзя і неакласіцызму эпохі постмадэрнізму». Паэма «Голем, Ці апошняе пракляцце Фаўста» пакладзена на музыку вядомым ізраільскім скрыпачом М. Шмітам[5][6][7].

Кнігі[правіць | правіць зыходнік]

  • Перайшоў раку. − Тэль-Авіў (1996)
  • Голем, або Праклён Фаўста. − Масква (2007)
  • Маленькая краіна з велізарнай гісторыяй. Прадмова Авігдора Лібермана. − Ізраіль (2008)
  • Вялікая гісторыя маленькай краіны. − Ізраіль (2011)
  • Скрутак Эстэр. − Ерусалім, «Скопус» (2013)
  • Зямля аліўкавых вартаўнікоў. − Ерусалім (2013)
  • Ізраільскі вузел. Гісторыя краіны − гісторыя супрацьстаяння. − «Кніга-Сэфер» (2014)
  • Зямля аліўкавых вартаўнікоў. − Ерусалім. Выд. ЕНФ-KKL (2014)
  • Ёў. − Мінск, Новыя мях (2014)
  • … Дзе няма каардынатаў. Вершы і паэмы. − Ерусалім, Скопус (2017)
  • Кніга Нябытыя. − Мінск (2019)

Зноскі

  1. Инна Шейтахович. Гершон Трестман: О еврейском мире по-русски. Pravda.ru (24 мая 2015).
  2. Раман Айзенштат. Гершон Трэстман і яго «залаты Эйнштэйн». Авіў (31 ліпеня 2017).
  3. Победа Григория Трестмана и Сергея Подржанского. Наш дом Израиль (22 сентября 2009).
  4. Вручены премии имени Юрия Штерна. MADAN (28 ноября 2012).
  5. Михаил Копелиович Душа в полёте. Мы здесь. Поэзия Израиля (март 2018).
  6. Михаил Копелиевич Наше зазеркалье. 22, №161 (9 студзеня 2011).
  7. Юлия Систер. О писателе и поэте Трестмане. РДУ (28 март 2011).

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]