Кананічная тэрыторыя

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search

Кананічная тэрыторыя - паняцце, уведзенае ва ўжытак багасловамі Рускай праваслаўнай царквы ў 1990 годзе [1], якое замацоўвае пэўную тэрыторыю за пэўнай праваслаўнай памеснай царквой, дзе ўсякая рэлігійная дзейнасць іншых цэркваў (як праваслаўных, так і, у кантэксце экуменічнага дыялогу, інаслаўных) ўспрымаецца як несяброўскі празелітызм [2], яго абгрунтаванне праваслаўе прывязвае да слоў апостала Паўла (Рым. 15:20) і да апостальскіх канонаў, якія забараняюць біскупу высвячаць і прымаць адлучанага па-за сваёй дыяцэзіі.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Wiki letter w.svg На гэты артыкул не спасылаюцца іншыя артыкулы Вікіпедыі,
калі ласка, карыстайцеся падказкай і пастаўце спасылкі ў адпаведнасці з прынятымі рэкамендацыямі.
  1. Вы — прадстаўнікі заходняй царквы. Навошта служыце ва Ўкраіне, кананічнай тэрыторыі Праваслаўнай царквы
  2. Мітр. Іларыён (Алфееў) Прынцып кананічнай тэрыторыі ў праваслаўнай традыцыі (2005)