Марс-1

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Мэта запуска: Навуковае даследванне Марса з пралётнай траекторыі
Дата запуска апарата 1 лістапада 1962 г.
Апісанне апарата
Маса: 893,5 кг
«Марс-1»
Да 1964 года самы магутны радыётэхнічны комплекс далёкай касмічнай сувязі


Марс-1 — савецкая аўтаматычная міжпланетная станцыя другога пакалення праграмы Марс. Адна з трох АМС серыі М-62.

Касмічны апарат для ажяцяўлення навуковых даследаванняў Марса з пралётнай траекторыі, перадачы інфармацыі аб міжпланетнай прасторы і аб прасторы каля Марса.

Станцыя разработана у ВКБ-1.

«Марс-1» — першы ў гісторыі касмічны апарат, выведзены на траекторыю палёту к Марсу.

Спецыяльна к запускам КА к Марсу быў пабудаваны радыётэхнічны комплексу далёкай касмічнай сувязі. За траекторыяй палёту станцыі сачыў таксама тэлескоп Крымскай астрафізічнай абсерваторыі дыяметрам 2,6 м.

Тэхнічныя характарыстыкі[правіць | правіць зыходнік]

Параметры «Марса-1»:

Мэты[правіць | правіць зыходнік]

Асноўныя задачы АМС «Марс-1»:

  • ажыцяўленне працяглых даследаванняў касмічнай прасторы пры палёце к Марсу,
  • устанаўленне радыёсувязі на міжпланетнай адлегласці,
  • даследаванне Марса і калямарсіянскай касмічнай прасторы з пралётнай траекторыі.

Вынікі[правіць | правіць зыходнік]

Палёт «Марс-1» даў першыя даныя аб фізічных уласцівасцях касмічнай прасторы між арбітамі Зямлі і Марса (на адлегласці ад Сонца 1—1,24 а.а.), аб інтэніўнаці касмічнага выпраменьвання, напружанасці магнітных палёў Зямлі і міжпланетнай праторы, аб плынях іанізаванага газу, ідучага ад Сонца, і аб размеркаванні метэорнага рэчыва (касмічны апарат перасек 2 метэорных плыні).

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Черток Б. Я. Ракеты і людзі (у 4-х тт.) — М.: Машынабудаванне, 1999.