Ніко
Выгляд
| Населены пункт | |||||
| Ніко | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| яп.: 日光市 | |||||
|
|||||
| 36°43′11″ пн. ш. 139°41′53″ у. д.HGЯO | |||||
| Краіна | |||||
| Гісторыя і геаграфія | |||||
| Заснаваны | VIII стагоддзе | ||||
| Водныя аб’екты | Kinu-gawa River[d], Daiya River[d] і Tagawa River[d] | ||||
| Часавы пояс | UTC+9 і JST[d] | ||||
| Насельніцтва | |||||
| Насельніцтва |
|
||||
| Лічбавыя ідэнтыфікатары | |||||
| Тэлефонны код | 0288 | ||||
| Паштовы індэкс | 321-1292 | ||||
| city.nikko.lg.jp (яп.) | |||||
| Паказаць/схаваць карты | |||||
Ніко (яп.: 日光) — адзін з найстарэйшых рэлігійных і паломніцкіх цэнтраў Японіі. Размешчаны за 140 км на поўнач ад Токіа. Станам на 2 снежня 2020 года ў муніцыпалітэце пражывала 80 239 чалавек. Пры плошчы каля 1500 км² — гэта трэці па працягласці муніцыпалітэт Японіі.
Японскія гісторыкі сцвярджаюць, што сінтаісцкая кумірня дзейнічала ў Ніко яшчэ ў IV ст. н. э. У 767 годзе на вяршыні патухлага вулкана было заснавана свяцілішча Футарасан. Яго сцены, а таксама старадаўні масток цераз горную рэчку, пафарбаваны ў ярка-пунсовы колер.
Галоўная славутасць Ніко — сінтаісцкай свяцілішча Ніко Тосё-гу — месца спачыну вялікага палкаводца і дзяржаўнага дзеяча сёгуна Іэясу Такугавы.