Палявы верабей

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Палявы верабей
Tree Sparrow August 2007 Osaka Japan.jpg
Навуковая класіфікацыя
Міжнародная навуковая назва

Passer montanus (Linnaeus, 1758)

Арэал
выява

  Гнездавы арэал

  Круглы год

  Міграцыі

Ахоўны статус
Wikispecies-logo.svg
Сістэматыка
на Віківідах
Commons-logo.svg
Выявы
на Вікісховішчы
ITIS  179630
NCBI  9160
EOL  922242

Палявы верабей (Passer montanus) — шырока распаўсюджаная птушка сямейства вераб'іных, блізкі сваяк жыхара гарадоў дамавога вераб'я. У адрозненне ад апошняга, у меншай ступені залежыць ад чалавека.

Апісанне[правіць | правіць зыходнік]

Даўжыня цела 14-15 см, размах крылаў 20-22 см. Светла-карычневая «шапачка», белыя шчокi з чорнай плямай, чорнае горла. Маладыя таксама з карычневай «шапачкай», але чорная пляма на шчоках менш выразная.

Крыху драбнейшы за дамавога вераб'я, адрозніваецца ад яго ў першую чаргу карычневай шапачкай на галаве, выразнымі чорнымі плямамі на белых шчоках, значна меншым па памеры чорным «нагруднікам» на горле і каўнерчыкам белых пёраў па баках шыі.

Пашырэнне[правіць | правіць зыходнік]

Арэал: Еўропа (акрамя Iсландыi i крайняй поўначы), Марока, Тунiс, Азія (акрамя крайняй Поўначы, Індыі і Блізкага Усходу) да Ахоцкага мора i Сахалiна, Японія, Філіпіны, Iнданезiя, Малайскі архіпелаг. На Беларусі звычайны і месцамі шматлікі аселы від.

Сустракаецца на ўскраінах населеных пунктаў, у закінутых селішчах і паблізу ад пасеваў збожжавых культур, садоў і вінаграднікаў. У дзікай прыродзе распаўсюджаны ў светлых лясах, хмызняковых зарасніках і стэпах.

Аселы, папуляцыі з крайняй Пнарэала нерэгулярна пералётныя. Вядомы пералёты да Iсландыi. Нерэгулярныя пералёты могуць мець характар iнвазii ў некаторыя гады, пасля якiх птушкi могуць займаць тэрыторыi на поўдні. У XX ст. гэта адбывалася на Корсiцы, Сардзiнii i Мальце, а таксама, верагодна, у Iрландыi.[1]

Асаблівасці біялогіі[правіць | правіць зыходнік]

Статкавая птушка, вядзе аселы альбо вандроўны спосаб жыцця.

Гняздо адзiночнае або ў рэдкай калонii, у дуплах (як натуральных, так і штучных), а таксама ў шчылінах дамоў, яроўі скал, у аснове гнёздаў птушак сярэднiх памераў, у старых гнёздах малых птушак. Рэдка на дрэвах памiж галiнкамi (напр., у густых хваёвых) або ў кусце (напр., глогу). У выглядзе пляскатага шара з бакавой уваходнай адтулiнай, няшчыльнае. У дупле або нары добра звiтае, але няшчыльнае. Знешняя частка з карэнiшчаў i карэньчыкаў травы, саломы, сцёблаў бур'яну, тонкiх галiнак, лiсця і завялых раслінных валокнаў. Багатая высцілка з моху, воўны, валосся i вялікай колькасці пёраў, яна даходзіць да ўваходнай адтуліны.

Яйкі

Яек звычайна 5-6 (часам 2-7, але можа быць 1-9), звычайна ад падоўжаных да элiптычных, з вострым вузейшым канцом. Афарбоўка вельмі зменлівая нават у адной i той жа кладцы: ад белых i светла-шэрых або светла-блакітных да светла-жоўта-зеленаватых. Плямы (колькасць і размяшчэнне вельмі разнародныя) звычайна з рознымі адценнямі шэрага або карычневага, часам пурпуровага. Плямкi могуць быць згушчаныя на шырэйшым канцы або ўтвараць кальцо вакол яго, у той жа час вузейшы канец без плямак.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Птушкі Еўропы: Палявы вызначальнік. — Варшава: Навуковае выдавецтва ПНВ, 2000. — 540 с.: іл. ISBN 83-01-13187-X

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]