Слаявіна ліставатая, часта з дрэнна развітымі сегментамі, невыразна разеткападобная, дыяметрам 4-10 см, амаль скурыстая. Лопасці шырынёй 3-6 мм, часта плоскія або ўвагнутыя, узыходныя, на канцах загінаюцца ўніз. Верхняя паверхня слаявіны свінцова-шэрая, больш цёмная ў цэнтры, з сарэдыямі; ніжняя - ад бурага да амаль чорнага колеру, па перыферыі бледна-жоўта-карычневая, бліскучая, з густымі чорнымі рызінамі, якія не даходзяць да краёў лопасцей. Саралі цёмна-шэрыя, карычневыя або аліўкавыя, галоўчатыя. Апатэцыі трапляюцца вельмі рэдка.
Пашырэнне: Еўропа, Азія, Амерыка, Аўстралія, Палінезія, Новая Зеландыя. Рэліктавы від субакіянічнай флоры трацічнага перыяду, арэал якога рэзка скарачаецца, і від знікае ў многіх краінах Цэнтральнай Еўропы. У Беларусі трапляецца спарадычна, расце на замшэлых ствалах вольхі чорнай, радзей на іншых ліставых дрэвах у забалочаных чорнавольхавых лясах. Размнажаецца вегетатыўна (сарэдыямі).
Чырвоная кніга Рэспублікі Беларусь: Рэдкія і тыя, што знаходзяцца пад пагрозай знікнення віды жывёл і раслін. — Мн.: Беларуская Энцыклапедыя, 1993. ISBN 5-85700-095-5