Польскі легіён у Фінляндыі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search

Польскі легіён у Фінляндыі (fi. Puolan Legioona Suomessa) - добраахвотная ваенная злучэнне з палякаў расійскай арміі, якое існавала да і падчас фінскай грамадзянскай вайны ў 19171918 гг.

Пасля Лютаўскай рэвалюцыі ў Расіі, паялкі які служылі ў царскім войску, што дыслакаваліся на тэрыторыі Вялікага Княства Фінляндскага, пачалі ствараць ваеннага савета. Яны былі створаны ў многіх фінскіх гарадах, як Хельсінкі, Іна, Лапеэнранта, Тамперэ, Вааса, Турку, Оўлу, Торніа, Хяменліна, Кокемякі, Раўма, Панеліа, Рыйхімякі, Котка, Мікелі, Поры, Выбарг, Ханка. Іх прадстаўнікі вырашылі стварыць польскае ваеннае фарміравання.

Таму, 24 красавіка 1917 г. у Выбаргу быў створаны польскі легіён у Фінляндыі. Адзін з яго заснавальнікаў быў Аляксандр Вільчэўскі. На чале яго стаў ратмістр Станіслаў Багуслаўскі. Фарміраванне складалася з камбінаваных батальёнаў розных відаў зброі ў Выбаргу, пяхотнай роты ў Іна і цяжкіх артылерыйскіх батарэй у Суоменліна. Складалася з 37 афіцэраў і каля 1,7 тысяч салдат. Усе яны былі добра ўзброены і экіпіраваны. Легіён быў палітычна падначаленых ЦК Васковай Асацыяцыі палякаў у Фінляндыі.

Пасля пачатку фінскай грамадзянскай вайны ў студзені 1918 легіён падпарадкаваўся Белым, пасля чаго прыняў удзел у баях з Чырвонай арміяй. Ваяваў у рэгіёне Выбарга.

Пасля сканчэння вайны ў маі 1918 года польскія легіянеры, пакінуўшыя фінам зброю вярнуліся ў Польшчу. Яны прымалі ўдзел у вайне супраць бальшавікоў 1919-1920 гг. Напачатку чэрвені 1927 года ў гадавіну 10-годдзя стварэння фарміравання адбылася ўрачыстая сустрэча былых легіянераў.