Сербскія землі ў раннім сярэдневякоўі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search

Паводле пісання візантыйскага імператара Канстанціна VII («Аб кіраванні імперыяй») сербы жылі на Балканскім паўвостраве, паміж узбярэжжам Адрыятычнага мора і ракі Савы. Межавалі з харватамі, балгарамі і інш.

Узбярэжжа[правіць | правіць зыходнік]

Паганія[правіць | правіць зыходнік]

Прасціралася ад вусця ракі Цэціна да вусця ракі Нерэтвы, у тым ліку ўключаючы астравы: Брач, Хвар, Карчула і Млет.

Складалася з жупаў:

  • Растока (серб: Растока)
  • Мокра (серб: Мокро)
  • Дален(серб: Дален)

Паселішчы:

  • Мокра
  • Верула
  • Астрок
  • Славінец