Сеткавая тапалогія

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Файл:Network topology.png
A — лінія; B — цалкам звязаная; C — зорка; D — кальцо; E — шына; F — дрэва.

Сеткавая тапалогія (ад грэч.: τόπος, - месца) — спосаб апісання канфігурацыі сеткі, схема размяшчэння і злучэння сеткавых прылад.

Сеткавая тапалогія можа быць

  • фізічнай — апісвае рэчаіснае размяшчэнне і сувязі паміж вузламі сеткі.
  • лагічнай — апісвае праходжанне сігнала у межах фізічнай тапалогіі.
  • інфармацыйнай — апісвае накірункі струменяў інфармацыі, якія перадаюцца праз сетку.
  • кіравання абменам — гэта прынцып перадачы права на карыстанне сеткай.

Існуе мноства спосабаў злучэння сеткавых прылад. Вызначаюць 3 базавых тапалогіі:

І дадатковыя (вытворныя):

Дадатковыя спосабы з'яўляюцца камбінацыямі базавых. У агульным выпадку такія тапалогіі завуцца змешанымі ці гібрыднымі, але некаторыя з іх маюць уласныя назвы, напрыклад «Дрэва».

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]


Шаблон:Сеткавыя тапалогіі