Аляксандр Слушка

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Аляксандр Слушка
Aleksander Słuszka.PNG
Аляксандр Слушка
POL COA Ostoja średniowieczna.svg
Герб «Астоя»
Ваявода троцкі
ліпень 1642 — ліпень 1647
Папярэднік: Пётр Пац
Пераемнік: Мікалай Абрамовіч
13-ы Ваявода новагародскі
1638 — 1642
Папярэднік: Мікалай Крыштаф Сапега
Пераемнік: Жыгімонт Кароль Радзівіл
10-ы Ваявода менскі
2 сакавіка 1633 — 1638
Папярэднік: Бальтазар Стравінскі
Пераемнік: Мікалай Сапега
 
Нараджэнне: каля 1580
Смерць: ліпень 1647
Род: Слушкі
Бацька: Мікалай Слушка
Маці: Гальшка Кунцэвіч
Жонка: Соф'я Канстанцыя Зяновіч
Дзеці: Альжбета, Багдан Уладзіслаў, Яўстах Адам,

Багуслаў Юрый, Жыгімонт Адам

Аляксандр Слушка (каля 1580 — ліпень 1647) — дзяржаўны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага.

12 лістапада 1618 прызначаны кашталянам менскім «па Пятру Тышкевічу», 11 сакавіка 1628 жамойцкім кашталянам «па смерці Адама Тальваша», 2 сакавіка 1633 менскім ваяводам «па смерці Балтазара Стравінскага», у 1638 годзе новагародскім ваяводам, з ліпеня 1642 года троцкім ваяводам «па смерці Паца».

Таксама быў каралеўскім дваранінам, староста рэчыцкі, прапойскі, гомельскі з 1635 года. Маршалак у літоўскім Трыбунала 1631. Быў камісарам па аплаце войска, дэпутатам на літоўскі фіскальны трыбунал у 1633.

Быў выхаваны кальвіністам, але потым разам з жонкай перайшоў у каталіцтва. З'яўляўся значным фундатарам Касцёла. 23 красавіка 1623 паміж Аляксандрам і Соф’яй Слушкамі, і правінцыялам Рускай правінцыі дамініканцаў айцом Марыянам Крэпіцэнсам і айцамі Сымфарыянам і Шчырыцам адбылася дамова аб фундацыі стаўбцоўскага кляштара дамініканцаў, сам фундуш на кляштар быў дадзены 20 лістапада 1626. Над Нёманам спачатку быў збудаваны драўляны касцёл і кляштар, а потым мураваны касцёл і абноўлены касцёльныя рэчы. Быў таксама фундатарам дамініканскага кляштара ў Рэчыцы і жаночага бернардзінскага ў Менску. Пабудаваў два касцёла ў Валожыне і адзін у вёске Кавалеўшчыне, дзе быў пахаваны пасля смерці.

Сям'я[правіць | правіць зыходнік]

Сын Мікалая Слушкі, старосты крычаўскага, брат вендэнскага ваяводы Крыштафа Слушкі.

Быў жанаты з дачкой берасцейскага ваяводы Крыштафа Зяновіча Соф'яй Канстанцыяй, удаве Станіслава Кішкі. Меў дачку Альжбету, якая была ў першым шлюбе за надворным каронным маршалкам Адамам Казаноўскім, а другім за каронным падканцлерам Геранімам Радзяёўскім, і сыноў Багдана Уладзіслава, двараніна каралевіча Уладзіслава, памёршага ў пятнаццаць гадоў (у 1630), Яўстаха Адама, Багуслава Юрыя і Жыгімонта Адама.

Крыніцы[правіць | правіць зыходнік]