Беатыфікацыя

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці

Беатыфікацыя (лац.: beatus — дабрашчасны і лац.: facio — раблю) - у каталіцтве - акт залічэння той ці іншай асобы да блажэнных. Прызнана афіцыйнай катэгорыяй кананічнага права Папам Урбанам VIII ў 1653 годзе.

Беатыфікацыя разглядаецца Царквой як «нізкі ўзровень», пэўны этап у працэсе падрыхтоўкі кананізацыі.

З VIII стагоддзя права беатыфікацыі належыць выключна Папе Рымскаму.