Гензель і Грэтэль

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Малюнак Аляксандра Цык

«Ге́нзель и Грэтэль»(ням.: Hänsel und Gretel) (памяньшальныя нямецкія імёны ад "Іаган" і "Маргарыта") - казка братоў Грым. Распавядае пра прыгоды двух дзяцей - брата і сястры - якія трапілі да вядзьмаркі-людаедкі, але выратаваліся дзякуючы находлівасці. Па сістэме класіфікацыі казачных сюжэтаў Аарне-Томпсана, адносіцца да тыпу 327А ("дзеці і людаед"). Запісана са слоў Дортхен Вільд, жонкі Вільгельма Грыма.

Змест[правіць | правіць зыходнік]

Дрывасек і яго жонка пад пагрозаю галоднай смерці вымушаны пакінуць сваіх дзяцей у лесе на самавольства лёсу (у наступных выданнях родная маці заменена на мачыху, якая паштурхоўвае мужа да гэтага пачварнага ўчынка). Першы раз у дзяцей атрымліваецца знайсці шлях да хаты з-за таго, што хлопчык - Гензель - здагадаўся раскідваць каменчыкі напрацягу ўсёй дарогі ў глыбіню леса. У наступны раз бацькі пазбавілі іх такой магчымасці, і дзеці засталіся ў лесе адны. Але яны нечакана трапілася чароўная хаціна, зробленая з хлеба, пернікаў і ледзянцоў. Добрая бабуля, якая жыла з хаціне, на самой справе была злой ведзьмай, якая забівала і з'ядала маленькіх дзяцей. Гензель і Грэтэль трапляюць у палон, але здольваюць перемагчы ведзьму і ўцячы, за адное авалодаўцы яе скарбамі. Калі яны вярнуліся да дому, высветлілася, што злая мачыха памерла. Сям'я разбагацела і з таго часу жыла доўга і шчасліва.

Гісторыя і аналіз зместа[правіць | правіць зыходнік]

Мяркуецца[1][2], што вытокі казкі ляжаць у перыядзе Вялікага голаду ў Еўропе ў 1315-17 гг. Фалькларысты Іона і Пітэр Опі ў "Класічных казках" (1974) вызначаюць, што "Гензель і Грэтэль" належаць да групы еўрапейскіх гісторый, асабіста папулярных ў Балтыйскім рэгіёне, дзе расказваюць пра дзяцей, якія падманвалі людаедаў. Назіраецца падабенства да казкі "Хлопчык-з-пальчык" Шарля Перо (1697) і беларускай народнай казкі "Піліпка".

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]