Міяцэн

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці

Шаблон:Неаген Міяцэ́н (англ.: Miocene, ад стар.-грэч.: μείων — меншы, менш значны і καινός — новы, сучасны) — першая эпоха неагенавага перыяду. Пачалася 23,03 мільёна гадоў назад і скончылася 5,333 мільёна гадоў назад[1]. Эпосе міяцэну папярэднічае эпоха алігацэну, а паслядоўніцай з'яўляецца эпоха пліяцэну.

Аўтар тэрміна — шатландскі вучоны Чарльз Лаель, які прапанаваў падзяліць трацічны перыяд на чатыры геалагічных эпохі (уключаючы міяцэн) у першым томе яго кнігі «Асновы геалогіі» (1830) (у вынаходстве тэрміна яму таксама дапамагаў яго сябар — В. В'ювел (Rev. W. Whewell). Лаель тлумачыць сваю назву тым, што меншая частка (18 %) закамянеласцей (якія ён тады вывучаў) гэтай эпохі можа быць суаднесена з сучаснымі (новымі) відамі.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Міжнародная стратыграфічная шкала (версія за студзень 2013) на сайце Міжнароднай камісіі па стратыграфіі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]


М
е
з
а
з
о
й
К а й н а з о й ( 65,5 млн. гадоў назад — цяперашні час )
Палеаген ( 65,5 — 23,03 ) Неаген ( 23,03 — 2,588 ) Чацвярцічны ( 2,588 — )
Палеацэн
( 65,5 — 55,8 )
Эацэн
( 55,8 — 33,9 )
Алігацэн
( 33,9 — 23,03 )
Міяцэн
( 23,03 — 5,332 )
Пліяцэн
( 5,332 — 2,588 )
Плейстацэн
( 2,588 — 12 тыс. )
Галацэн
( 12 тыс. — )