Натуральны адбор

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці

Натуральны адбор — працэс, пасродкам якога ў папуляцыі павялічваецца колькасць асобін, якія валодаюць максімальнай прыстасаванасцю (найбольш спрыяльнымі прыкметамі), у той час як колькасць асобін з неспрыяльнымі прыкметамі памяншаецца. У свеце сучаснай сінтэтычнай тэорыі эвалюцыі натуральны адбор разглядаецца як галоўная прычына развіцця адаптацый, відаўтварэння і паходжання надвідавых таксонаў. Натуральны адбор — адзіная вядомая прычына адаптацый, але не адзіная прычына эвалюцыі. Да колькасці неадаптыўных прычын адносяцца генетычны дрэйф, паток генаў і мутацыі.

Тэрмін "Натуральны адбор" папулярызаваў Чарльз Дарвін, параўноўваючы гэты працэс з штучным адборам, сучаснай формай якога з'яўляецца селекцыя. Ідэя параўнання штучнага і натуральнага адбору складаецца ў тым, што ў прыродзе гэтак жа адбываецца адбор найбольш «удалых», «лепшых» арганізмаў, але ў ролі «ацэншчыка» карыснасці ўласцівасцяў у даным выпадку выступае не чалавек, а асяроддзе пражывання. Да таго ж, матэрыялам як для натуральнага, так і для штучнага адбору з'яўляюцца невялікія спадчынныя змены, якія накоплівацца з пакалення ў пакаленне.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]