Полк

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці

Полк, састар. рэгімент, воінская частка, асноўная тактычная і адміністрацыйна-гаспадарчая адзінка ў розных відах УС і родах войск (сіл) многіх дзяржаў. Прызначаны для выканання баявых задач у складзе вайсковага злучэння, а таксама самастойна. У залежнасці ад прыналежнасці да роду войск (сіл), полк можа весці агульнавайсковы, марскі або паветраны бой або забяспечваць ваенныя дзеянні (напрыклад, полк інжынерных войскаў, войскаў сувязі і інш.).

Полк звычайна складаецца з кіравання і некалькіх батальёнаў (дывізіёнаў, эскадрыльяў і пад.), падраздзяленняў баявога, тэхнічнага і тылавога забеспячэння. Ва ўзброеных сілах некаторых дзяржаў (колішні СССР, Расія і інш.) палкі атрымліваюць уласныя нумары і Баявыя сцягі.

Упершыню тэрмін полк з'явіўся ў Старажытнай Русі каля 10 ст. (Гл. таксама: старажытнарускі баявы парадак), у Заходняй Еўропе — каля 16 ст. (Гл. таксама: гуф, харугва).

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Военный энциклопедический словарь, 1983. — 863 с. : 30 л. ил.. С.572.