Саліпсізм

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці

Саліпсізм (ад лац. solusадзіны і ipseсам) — спрэчны філасофскі падыход, крайняя форма суб'ектывізму, у якой існуе толькі суб'ект, а ўся рэчаіснасць з'яўляецца толькі сумай яго ўражанняў. Заснавальнікам гэтай тэорыі лічыцца сафіст Горгій, які сцвярджаў, што:

  • Нічога не існуе
  • Нават калі штосьці існуе, ніхто б не мог пра гэта ведаць
  • Нават калі б хто-небудзь пра гэта ведаў, то не мог бы гэта нікому паведаміць.

Лічыцца, што паняцце "саліпсізм" увёў Рэнэ Дэкарт. Саліпсізм набліжаецца да ўсходняй філасофіі.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Grey, Denis. The Solipsism of Bishop Berkeley // «The Philosophical Quarterly» 1952 Volume 2. Number 9. pp. 338-349.
  • Lenman J. Beliefs about Other Minds: a Pragmatic Justification // «American Philosophical Quarterly». — 1984/ — vol. 31. — № 3.
  • Lepore E., Loewer B. Solipsistic Semantics. // In: «Midwest Studies in Philosophy», Minneapolis, 1986, vol. 10.
  • Levin M. Why We Believe in Other Minds. // «Philosophy and Phenomenological Research» — 1984. vol. 44. — № 3.
  • Stemmer N. The Hypothesis of Other Minds: Is It the Best Explanation? // «Philosophical Studies.» — 1987. — vol. 51. — № 1.
  • Sturgeon N. L. Altruism, Solipsism and the Objectivity of Reasons. // «Philosophical Review.» — 1974. — № 3.