Сунічная паляна

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці

«Сунічная паляна» (шведск.: Smultronstället) — зняты ў 1957 фільм шведскага рэжысёра Інгмара Бергмана, які заваяваў прыз "Залаты мядзведзь" Берлінскага кінафестывалю (1958), прэмію ФІПРЭСІ (1958), "Залаты глобус" (1960) і мноства іншых узнагарод.

Сюжэт[правіць | правіць зыходнік]

Дзейнасць 78-гадовага прафесара Ісака Борга са Стакгольма была адзначана навукоўцам супольнасцю ў Лундзе (Honoris causa). Туды ён адпраўляецца на аўтамабілі разам з нявесткай - Мар'янай, хоць былі ўжо набытыя квіткі на самалёт. Па шляху яны заязджаюць у тое месца, дзе прафесар жыў даўным-даўно, ім сустракаюцца некалькі маладых спадарожнікаў; прафесару сняцца сны і проста бачацца карціны мінулага, у якіх ён сустракаецца са сваёй сям'ёй (братамі, стрыечнай сястрой), калі яны былі маладыя. Нявестка адкрыта распавядае Боргу аб праблемах з яго сынам, які вельмі падобны да бацькі. Прафесар задумваецца пра тое, у чым ён не мае рацыю, і вырашае мяняць сваю замкнёную і месцамі эгаістычны натуру.

Галоўныя ролі[правіць | правіць зыходнік]