Перайсці да зместу

Іван Міхайлавіч Вішнявецкі

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
(Пасля перасылкі з Іван Вішнявецкі)
Іван Міхайлавіч Вішнявецкі
Герб «Карыбут»
Герб «Карыбут»
Князь Вішнявецкі
1517 — 1542
Папярэднік Міхаіл Васілевіч Вішнявецкі
Пераемнік Фёдар Міхайлавіч Вішнявецкі
Нараджэнне 30 лістапада 1490 ці не пазней за 1480
Смерць не раней за 1541 і не пазней за 24 мая 1542
Месца пахавання
Род Вішнявецкія
Бацька Міхаіл Збаражскі[d][1][2]
Маці Н Палубінская[d][3]
Жонка Настасся з Алізаровічаў[d][4][5] і Магдалена Бранкавіч[d][6][7]
Дзеці Канстанцін Іванавіч Вішнявецкі[d][8], Дзмітрый Іванавіч Вішнявецкі[9], Андрэй Іванавіч Вішнявецкі[d][10], Міхал Вішнявецкі[d][11], Аляксандра з Вішнявецкіх[12] і Кацярына з Вішнявецкіх[13][14][…]
Грамадзянства
Веравызнанне Праваслаўе
Бітвы
У Вікіпедыі ёсць артыкулы пра іншых людзей з прозвішчам Вішнявецкі.

Іван Вішнявецкі (1490, Вішнявец — 1543) — дзяржаўны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага. Заснавальнік старэйшай галіны роду Вішнявецкіх[16].

Валодаў замкам Вішнявец у Крамянецкім павеце на Валыні. Трымаў Эйшышскае, Варнянскае (абодва з 1533), Прапойскае, Чачэрскае (з 1536), Канеўскае і Чаркаскае (з 1541) староствы.

Біяграфія

[правіць | правіць зыходнік]

Сын Міхаіла Збаражскага і невядомай з Палубінскіх. Меў брата Аляксандра, заснавальніка малодшай галіны роду. Вызнаваў праваслаўе.

Разам з бацькам і братам у 1512 разбіў крымска-татарскую арду пад Лапушнай.

Першы раз ажаніўся з Анастасіяй, дачкой Сямёна Алізаровіча, другі — з Магдаленай Бранковіч. Меў сыноў Змітра, Жыгімонта, Андрэя і Канстанціна, а таксама дачку Кацярыну.

Зноскі

  1. ↑ Czamańska I. Wiśniowieccy: monografia rodu — Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 2007. — С. 37. — 552 с. — ISBN 978-83-7177-229-0
  2. ↑ Келембет С. М. Князі Несвізькі та Збаразькі: XIII – початок XVI століть — 2 — Кременчук: 2021. — С. 209–210. — 332 с. — ISBN 978-617-7715-21-3
  3. ↑ Келембет С. М. Князі Несвізькі та Збаразькі: XIII – початок XVI століть — 2 — Кременчук: 2021. — С. 201, 209–210. — 332 с. — ISBN 978-617-7715-21-3
  4. ↑ Czamańska I. Wiśniowieccy: monografia rodu — Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 2007. — С. 38, 40. — 552 с. — ISBN 978-83-7177-229-0
  5. ↑ Kniaziowie litewsko-ruscy od końca czternastego wieku / пад рэд. J. Wolff — Warszawa: 1895. — С. 448, 594.
  6. ↑ Kniaziowie litewsko-ruscy od końca czternastego wieku / пад рэд. J. Wolff — Warszawa: 1895. — С. 26.
  7. ↑ Czamańska I. Wiśniowieccy: monografia rodu — Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 2007. — С. 38, 42–43. — 552 с. — ISBN 978-83-7177-229-0
  8. ↑ Czamańska I. Wiśniowieccy: monografia rodu — Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 2007. — С. 43, 101. — 552 с. — ISBN 978-83-7177-229-0
  9. ↑ Czamańska I. Wiśniowieccy: monografia rodu — Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 2007. — С. 67. — 552 с. — ISBN 978-83-7177-229-0
  10. ↑ Czamańska I. Wiśniowieccy: monografia rodu — Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 2007. — С. 43, 84. — 552 с. — ISBN 978-83-7177-229-0
  11. ↑ Czamańska I. Wiśniowieccy: monografia rodu — Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 2007. — С. 43, 46. — 552 с. — ISBN 978-83-7177-229-0
  12. ↑ Czamańska I. Wiśniowieccy: monografia rodu — Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 2007. — С. 43, 45. — 552 с. — ISBN 978-83-7177-229-0
  13. ↑ Pas L. v. Genealogics — 2003.
  14. ↑ Czamańska I. Wiśniowieccy: monografia rodu — Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 2007. — С. 40. — 552 с. — ISBN 978-83-7177-229-0
  15. ↑ Czamańska I. Wiśniowieccy: monografia rodu — Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 2007. — С. 39. — 552 с. — ISBN 978-83-7177-229-0
  16. ↑ ЭнцВКЛ 2005.

Літаратура

[правіць | правіць зыходнік]
Узята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Іван_Міхайлавіч_Вішнявецкі&oldid=4403673"