Ігар Мікалаевіч Смірноў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Ігар Мікалаевіч Смірноў
Игорь Николаевич Смирнов
Igor Smirnov.jpg
сцяг
1-ы Прэзідэнт Прыднястроўя
3 снежня 1991 — 30 снежня 2011
Віцэ-прэзідэнт: Аляксандр Караман (19912001)
Сяргей Ляонцьеў (20012006)
Аляксандр Каралёў (20062011)
Папярэднік: пасада зацверджаная
Пераемнік: Яўген Васільевіч Шаўчук
сцяг
1-ы Старшыня Вярхоўнага Савета Прыднястроўя
2 верасня 1990 — 25 лістапада 1990
Папярэднік: пасада зацверджаная
Пераемнік: Уладзімір Ганчар (в. а.)
Рыгор Маракуца
 
Партыя:
Адукацыя: Запарожскі машынабудаўнічы інстытут
Навуковая ступень: доктар эканамічных навук
Дзейнасць: палітык, інжынер, эканаміст
Веравызнанне: праваслаўе
Нараджэнне: 23 кастрычніка 1941
Петрапаўлаўск-Камчацкі, РСФСР, СССР
Дзеці: Q4424750?
 
Аўтограф: Smirnov autograph.png
 
Узнагароды:
ордэн «За заслугі» PMR Order of Suvorov 1st class ribbon.svg PMR Order For Personal Courage ribbon.svg
Order of Holy Prince Daniel of Moscow 2nd class
PMR Order of the Republic ribbon.svg
Order of St. Sergius of Radonezh 1st class
Order of Honour and glory bar.png Order of the Badge of Honour
Прыднястроўе
Coat of arms of Transnistria.svg

Гэты артыкул з’яўляецца часткай
серыі артыкулаў:

Палітыка Прыднястроўя



І́гар Мікала́евіч Смірно́ў (руск.: И́горь Никола́евич Смирно́в; 23 кастрычніка 1941, г. Петрапаўлаўск-Камчацкі, РСФСР, СССР) — прэзідэнт Прыднястроўскай Малдаўскай Рэспублікі.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Пасля заканчэння вучылішча рамёстваў працаваў на Златавустаўскім металургічным заводзе. З 1959 па 1987 год — на Электрамашынабудаўнічам заводзе ў г. Новая Кахоўка. Прайшоў шлях ад зваршчыка да намесніка дырэктара па вытворчасці. У 1974 годзе скончыў завочна Запарожскі машынабудаўнічы інстытут.

З 1987 па 1990 год — дырэктар завода «Электрамаш»

Актыўны ўдзельнік акцый пратэсту рускамоўнага насельніцтва Малдовы супраць праяў малдаўскага нацыяналізму ў жніўні-верасні 1989 г. У лютым 1990 г. выбраны дэпутатам гарсавета Ціраспаля і народным дэпутатам Вярхоўнага Савета МССР. Але з-за неаднаразовых пагроз, збіццеў і поўнага ігнаравання прыднястроўцаў разам з групай дэпутатаў прыпыніў свою дзейнасць у Вярхоўным Савеце МССР.

У красавіку 1990 г. абраны старшынёй Ціраспальскага гарадскога савета. На I З'ездзе дэпутатаў усіх узроўняў Прыднястроўя выбраны старшынёй Каардынацыйнага Савета сацыяльна-эканамічная развіцця рэгіёна. На II Надзвычайным З'ездзе дэпутатаў усіх узроўняў 2 верасня 1990 года, які абвясціў стварэнне прыднястроўскай дзяржавы, выбраны Старшыней Часовага Вярхоўнага Савета ПМССР. Перамог на выбарах прэзідэнта ПМР у 1991 годзе.

Падчас Прыднястроўскага канфлікту ўзначаліў абарону ПМР, стварыўшы Рэспубліканскую гвардыю і народнае апалчэнне.

Быў абраны прэзідэнтам яшчэ тройчы — у 1996, 2001 і 2006 годзе.

Вярхоўны Галоўнакамандуючый узброенымі сіламі самаабвешчанай Прыднястроўскай Малдаўскай Рэспублікі. Доктар эканамічных навук.

Узнагароджаны ўрадавымі ўзнагародамі СССР, ўзнагародамі Рускай праваслаўнай царквы і Украінскай праваслаўнай царквы (кананічнай).

Мае жонку, двух сыноў.