Ігар Мікалаевіч Смірноў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Ігар Мікалаевіч Смірноў
Игорь Николаевич Смирнов
Igor Smirnov.jpg
сцяг
1-ы Прэзідэнт Прыднястроўя
3 снежня 1991 — 30 снежня 2011
Віцэ-прэзідэнт: Аляксандр Караман (19912001)
Сяргей Ляонцьеў (20012006)
Аляксандр Каралёў (20062011)
Папярэднік: пасада зацверджаная
Пераемнік: Яўген Васільевіч Шаўчук
сцяг
1-ы Старшыня Вярхоўнага Савета Прыднястроўя
2 верасня 1990 — 25 лістапада 1990
Папярэднік: пасада зацверджаная
Пераемнік: Уладзімір Ганчар (в. а.)
Рыгор Маракуца
 
Партыя: Republic[d] і Камуністычная партыя Савецкага Саюза
Адукацыя: Запарожскі машынабудаўнічы інстытут
Навуковая ступень: доктар эканамічных навук[d]
Дзейнасць: палітык, інжынер, эканаміст
Веравызнанне: праваслаўе
Нараджэнне: 23 кастрычніка 1941
Петрапаўлаўск-Камчацкі, РСФСР, СССР
Дзеці: Q4424750?
 
Аўтограф: Smirnov autograph.png
 
Узнагароды:
ОрденРеспублики(ПМР)rib.png Order of St. Sergius of Radonezh 1st class ОрденЗаЗаслуги1степени(ПМР)rib.png Ordenmujestvo rib.png Планка Ордена Суворова I степени.png Order of Honour and glory bar.png Order of the Badge of Honour Order of Holy Prince Daniel of Moscow 2nd class
Прыднястроўе
Coat of arms of Transnistria.svg

Гэты артыкул з'яўляецца часткай
серыі артыкулаў:

Палітыка Прыднястроўя



І́гар Мікала́евіч Смірно́ў (руск.: И́горь Никола́евич Смирно́в; 23 кастрычніка 1941, г. Петрапаўлаўск-Камчацкі, РСФСР, СССР) — прэзідэнт Прыднястроўскай Малдаўскай Рэспублікі.

Пасля заканчэння вучылішча раместваў працаваў на Златаустаўскім металургічным заводзе. З 1959 па 1987 гадах — на Электрамашынабудаўнічам заводзе ў г. Новая Кахоўка. Прайшоў шлях ад сваршчыка да намесніка дырэктара па вытворчасці. У 1974 Скончыў завочна Запарожскі машынабудаўнічы інстытут.

З 1987 па 1990 года — дырэктар завода «Электрамаш»

Актыўну ўдзельнік акцый пратэсту рускамоўнага насельніцтва Малдовы супраць праяў малдаўскага нацыяналізму ў жніўні-верасні 1989 г. У лютым 1990 г. выбраны дэпутатам гарсавета Ціраспаля і народным дэпутатам Вярхоўнага Савета МССР. Але з-за неаднаразовых пагроз, збіццеў і поўнага ігнаравання прыднястроўцаў разам з групай дэпутатаў прыпыніў свою дзейнасць у Вярхоўным Савеце МССР.

У красавіку 1990 г. абраны старшыней Ціраспальскага гарадскога савета. На I З'ездзе дэпутатаў усіх узроўняў Прыднястроўя выбраны старшыней Каардынацыйнага Савета сацыяльна-эканамічная развіцця рэгіена. На II Надзвычайным З'ездзе дэпутатаў усіх узроўняў 2 верасня 1990 года, які абвясціў стварэнне прыднястроўскай дзяржавы, выбраны Старшыней Часовага Вярхоўнага Савета ПМССР. Перамог на выбарах прэзідэнта ПМР у 1991 годзе.

Падчас Прыднястроўскага канфлікту ўзначаліў абарону ПМР, створыўшы Рэспубліканскую гвардыю і народнае апалчэнне.

Быў абраны прэзідэнтам яшчэ тройчы — у 1996, 2001 і 2006 годзе.

Вярхоўны Галоўнакамандуючый узброенымі сіламі самаабвешчанай Прыднястроўскай Малдаўскай Рэспублікі. Доктар эканамічных навук.

Узнагароджаны ўрадавымі ўзнагародамі СССР, ўзнагародамі Рускай праваслаўнай царквы і Украінскай праваслаўнай царквы (кананічнай).

Мае жонку, двух сыноў.