Ігнат Габрыэлевіч Булгак

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Ігнат Габрыэлевіч Булгак
POL COA Syrokomla.svg
Герб «Сыракомля»
 
Адукацыя:
Нараджэнне: 1798(1798)
Смерць: 1848(1848)
Род: Булгакі
Бацька: Габрыэль Булгак
Маці: Фартуната Булгак
Жонка: 1) Ізабэла Юзафаўна Слізень; 2) Тэрэза Юзафаўна Слізень
Дзеці: Гл. у тэксце

Ігнат Габрыэлевіч Булгак (1798 — 1848[1]) — буйны землеўласнік Мінскай губерні (Расійская Імперыя), бабруйскі павятовы маршалак.

Заснавальнік палацавага комплексу Булгакаў у Жылічах[2].

Паходжанне[правіць | правіць зыходнік]

У 1785 г. Габрыэль Булгак, бацька Ігната, ажаніўся з Фартунатай Булгак, далёкай сваячаніцай з паралельнай галіны роду[1]. Гэты шлюб аб'яднаў род Булгакаў, а сукупную зямельную ўласнасць і капіталы сям'і, у тым ліку матчын пасаг — сядзібу ў Жылічах — успадкаваў Ігнат Булгак. Умовай атрымання спадчыны было заканчэнне ім універсітэта[1].

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Скончыў Дэрпцкі ўніверсітэт. Пасля ўдзельнічаў у вайне 1812 года і разам з рускай арміяй дайшоў да Парыжа[2].

Актыўна займаўся палітыкай, займаў пасады лідскага ротмістра і бабруйскага павятовага маршалка[2].

Будаўніцтва палаца Булгакаў[правіць | правіць зыходнік]

Падчас знаходжання ў Парыжы ў Ігната Булгака была магчымасць палюбавацца шэдэўрамі французскай архітэктуры. Акрамя таго ён сабраў нядрэнную калекцыю карцін вядомых еўрапейскіх майстроў. Пасля вяртання дадому, Ігнат змог ужыць увесь атрыманы вопыт. Ён арганізаваў паспяховую і эканамічна граматную гаспадарку плошчай да 30 га, а таксама пачаў будаўніцтва прыгожага палаца[2].

Сям'я[правіць | правіць зыходнік]

Ажаніўся з дачкой барысаўскага павятовага маршалка (1801—1803) Юзафа Мікалаевіча Слізеня Ізабэлай[1], а пасля яе хуткай смерці — з роднай сястрой першай жонкі Тэрэзай[3]. У выніку шлюбаў Ігнат Булгак не толькі стаў адзіным спадчыннікам усёй вялізнай маёмасці гэтага шляхецкага роду, але і здолеў заняць ганаровую пасаду свайго цесця[1].

Ігнат меў 5 сыноў і 4 дачкі, сярод іх малодшага сына Эдгара, які стаў спадчыннікам родавай сядзібы[2].

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Aftanazy, R. Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej : w 11 t. / R. Aftanazy. — Wrocław – Warszawa – Kraków : Zaklad im Ossolinskich, 1991. — Cz. 1. Wielkie księstwo Litewskie. Inflanty. Kurlandia. — T. 1. Województwa mińskie, mścisławskie, połockie, witebskie. — 352 s.