Аканіца

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Хата з аканіцамі

Аканіца — прыстасаванне для зачынення аконнага праёму.

Узнікла пры ўдасканаленні засаўкі для затрымання цяпла ў дамах з незашклёнымі вокнамі. Пазней, калі пачалі рабіць вялікія вокны, аздобленыя ліштвамі, з'явіліся аканіцы на «бегунах» або «пятках» (спецыяльных шынах у ніжнім і верхнім краях аканіц, на якіх яна паварочвалася), з 16 ст. пашырыліся аканіцы на металічных завесах. Аканіцы аздабляліся[1]. Цяпер аканіцы ў асноўным маюць дэкаратыўны характар, хаця фактычна могуць выконваць сваю першасную функцыю, бо цеплааддча зашклёнага акна закрытага аканіцай значна памяншаецца.

Зноскі

  1. Напр. на беларускім Палессі найбольш з разьбой (лісце, вінаградныя гронкі, кветкі, міфа-казачныя знакі).

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Герасіменя В. Аканіца // Малая краязнаўчая энцыклапедыя / Ганцавіцкі раённы краязнаўча-інфармацыйны партал — Эл.рэсурс gants-region.info