Перайсці да зместу

Акцэнт (музыка)

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі

Акцэ́нт у музыцы — вылучэнне, падкрэсліванне гуку або акорда шляхам узмацнення гучання ці іншымі сродкамі[1].

Віды акцэнтаў

[правіць | правіць зыходнік]

Адрозніваюць некалькі відаў акцэнтаў, якія могуць выкарыстоўвацца як паасобку, так і ў спалучэнні[1].

Дынамічны акцэнт

[правіць | правіць зыходнік]

Найбольш распаўсюджаны від акцэнту, які дасягаецца шляхам больш гучнага, узмоцненага выканання гуку або акорда ў параўнанні з навакольнымі[1]. На нотным стане абазначаецца знакам > (гл. малюнак, № 4).

Метрычны акцэнт

[правіць | правіць зыходнік]

Рэгулярны, натуральны акцэнт, які прыпадае на моцныя і адносна моцныя долі такта. Менавіта раўнамернае чаргаванне акцэнтаваных (моцных) і неакцэнтаваных (слабых) доляй у метры вызначае яго структуру[1]. Спецыяльнага абазначэння не мае.

Рытмічны акцэнт

[правіць | правіць зыходнік]
Знакі акцэнтуацыі і артыкуляцыі: 1. Стаката 2. Стакацісіма 3. Марката 4. Акцэнт (дынамічны) 5. Тэнута

Наўмыснае парушэнне метрычнага акцэнту шляхам перанясення націску з моцнай долі на слабую. Найбольш вядомы прыклад — сінкопа. Таксама можа дасягацца рытмічным падаўжэннем гуку[1].

Агагічны акцэнт

[правіць | правіць зыходнік]

Вылучэнне гуку шляхам ледзь прыкметнай затрымкі або зацягвання яго выканання, без змены дынамікі. Звязаны з агагічнымі адхіленнямі ад тэмпу[1].

Меладычны акцэнт

[правіць | правіць зыходнік]

Вылучэнне гуку сродкамі мелодыі: напрыклад, шляхам меладычнага скачка да высокага гуку або выкарыстаннем арнаментальнай фігуры[1].

Сродкам акцэнтавання таксама можа служыць раптоўная змена гармоніі, тэмбру і іншых музычна-выразных сродкаў[1].

Абазначэнне і звязаныя знакі артыкуляцыі

[правіць | правіць зыходнік]

На пісьме акцэнты і блізкія да іх па функцыі знакі артыкуляцыі ставяцца над нотамі або пад імі. Найбольш распаўсюджаныя:

  • Стаката (малюнак 1) — асобнае і адрывістае выкананне гукаў.
  • Стакацісіма (малюнак 2) — вельмі кароткае і вострае выкананне гукаў, крайняя ступень стаката.
  • Марката (малюнак 3) — «падкрэслена», з націскам; кожны гук выконваецца з акцэнтам.
  • Акцэнт (малюнак 4) — стандартнае абазначэнне дынамічнага акцэнту.
  • Тэнута (малюнак 5) — «вытрымана»; патрабуе выканання ноты з поўнай яе працягласцю, часам з ледзь заўважным узмацненнем.