Аснова збудавання

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search

Аснова збудавання — масіў грунту, які праз фундамент успрымае нагрузку ад збудавання і мае забяспечваць агульную ўстойлівасць да геалагічных працэсаў і сэйсмічных уздзеянняў (адсутнасць апоўзняў, зрушэнняў і выветранасці грунтоў). Бывае прыродная (грунт без змены ўласцівасцей) і штучная (грунт замацоўваецца і ўшчыльняецца)[1].

Зноскі

  1. Аснова збудавання // Беларуская энцыклапедыя ў 18 тамах / Генадзь Пашкоў. — Мінск: Беларуская энцыклапедыя, 1996. — Т. 2. — С. 39. — 512 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0061-7.


Wiki letter w.svg На гэты артыкул не спасылаюцца іншыя артыкулы Вікіпедыі,
калі ласка, карыстайцеся падказкай і пастаўце спасылкі ў адпаведнасці з прынятымі рэкамендацыямі.