Венская сэцэсія

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Будынак сэцэсіёна ў Вене, пабудаваны ў 1897 годзе Ёзэфам Марыям Ольбрахам для выстаў мастакоў сэцэсіі.

Венская сэцэсія (ням.: Wiener Secession; таксама вядомая як Саюз аўстрыйскіх мастакоў (ням.: Vereinigung Bildender Künstler Österreichs)) — саюз мастакоў горада Вена, якія вынайшлі новыя вобразы ў мастацтве ад узораў да архітэктуры. Венская сэцэсія — аўстрыйская разнавіднасць глабальнага руху так званай эпохі «канца стагоддзя». Аўстрыйская разнавіднасць стылю ар-нуво была распаўсюджана таксама ў Венгрыі, Польшчы, Заходняй Украіне і Чэхіі. Першым прэзідэнтам сэцэсіі стаў Густаў Клімт.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Венская сэцэсія была заснавана 3 красавіка 1897 года мастакамі Густавам Клімтам, Каламанам Мозэрам, Ёзэфам Хофманам, Ёзэфам Марыям Ольбрахам, Максам Курцвайлем, Вільгельмам Бернацыкам і іншымі. Нягледзячы на тое, што Ота Вагнер атрымаў шырокае прызнанне ў якасці важнага члена сэцэсіі, ён не быў адным з заснавальнікаў. Мастакі сэцэсіі супрацьстаялі кансерватызму венскага мастацтва з яго традыцыйнай арыентацыяй на гістарызм. Венскай сэцэсіі, першая выстаўка якой прайшла ў 1898 годзе, папярэднічалі рухі Берлінскай і Мюнхенскай сэцэсій.