Канье Уэст

Канье Уэст
англ.: Ye
Канье Уэст на кінафестывале «Трайбека», 2009 год
Асноўная інфармацыя
Імя пры нараджэнні	англ.: Kanye Omari West
Дата нараджэння	8 чэрвеня 1977(1977-06-08)[…] (49 гадоў)
Месца нараджэння	Атланта, Фултан, Джорджыя, ЗША
Краіна	ЗША
Бацька	Рэй Уэст
Маці	Донда Уэст
Жонка	Б'янка Цэнзары
Дзеці	Норт Уэст, Сэінт Уэст, Чыкага Уэст і Псалм Уэст
Альма-матар	Каледж Амерыканскай акадэміі мастацтваў[d] Polaris High School[d]
Месца працы	Gap Inc.[d]
Музычная дзейнасць
Прафесіі	рэпер, музычны прадзюсар, спявак, аўтар песень, мадэльер, бізнесмен, рэжысёр, музыкант, інвестар, актывіст, прадпрымальнік
Гады актыўнасці	з 1996
Жанры	Хіп-хоп хіп-хоп Сярэдняга Захаду поп-рэп поп госпел
Псеўданімы	Канье Уэст, Yeezy, Yeezus, Ye
Лэйблы	GOOD Music[d], Roc-A-Fella Records[d], Def Jam Recordings, YZY[d] і The Island Def Jam Music Group[d]
Грамадская дзейнасць
Член у	Kids See Ghosts[d] Child Rebel Soldier[d] Sunday Service Choir[d] ¥$[d] The Hitmen[d]
Узнагароды	BET Award for Best New Artist[d] (2004) BET Award for Best Male Hip-Hop Artist[d] (2005) BET Award for Video of the Year[d] (2005) BET Award for Video of the Year[d] (2006) BET Award for Best Group[d] (2012) Billboard Music Award for Top Rap Artist[d] (2004) American Music Award for Favorite Rap/Hip-Hop Artist[d] (23 лістапада 2008) American Music Award for Favorite Rap/Hip-Hop Album[d] (23 лістапада 2008) Grammy Award for Best Rap Song[d] (13 лютага 2005) Прэмія «Грэмі» за найлепшы рэп-альбом (13 лютага 2005) Grammy Award for Best R&B Song[d] (13 лютага 2005) Grammy Award for Best Rap Song[d] (8 лютага 2006) Grammy Award for Best Rap Solo Performance[d] (8 лютага 2006) Прэмія «Грэмі» за найлепшы рэп-альбом (8 лютага 2006)
Аўтограф
Лагатып
Медыяфайлы на Вікісховішчы
yeezy.com

Канье Амары Уэст (англ.: Kanye Omari West; нар. 8 чэрвеня 1977(1977-06-08)^[…], Атланта) — амерыканскі музычны прадзюсар і рэпер, шматразовы атрымальнік узнагарод «Грэмі». Таксама гукарэжысёр, былы мільярдэр і дызайнер. Мае ўласны лэйбл «GOOD Music». Талісман і гандлёвая марка Уэста — плюшавы мішка, выявы якога была на вокладках трох яго альбомаў. Вырас у Чыкага, з юнасцтва быў звязаны з музыкай. У канцы 1990-х — пачатку 2000-х гадоў стаў вядомы як прадзюсар, прыняўшы ўдзел у стварэнні хітоў для такіх выканаўцаў, як Jay-Z, Лудакрыс, Таліб Квелі і Аліша Кіз. Кінуўшы навучанне ва ўніверсітэце, каб засяродзіцца на музыцы, ён вырашыў стаць рэперам, выпусціў дэбютны альбом The College Dropout у 2004 годзе.

Канье Уэст вядомы сваімі прамымі выказваннямі на розных цырымоніях і ў сацыяльных медыя, што не раз прыводзіла да скандалаў. У 2020-х гадах шэраг кампаній разарваў з ім свае кантракты, а YouTube, Spotify і некаторыя краіны падверглі цэнзуры яго творчасць з прычыны радыкальна антысеміцкіх поглядаў Канье: ён адмаўляе Халакост, называе сябе і членаў сваёй музычнай групы «нацыстамі», рэспектуе Гітлеру, выпускае песні з нацысцкім, расісцкім і антысеміцкім зместам і заяўляе, што ў яго праблемах вінаватыя «сіяністы» і «падпольная яўрэйская мафія». Як дызайнер ён працаваў з такімі кампаніямі, як Nike і Louis Vuitton, а ў 2013 годзе запусціў сумесна з Adidas лінію адзення Yeezy. Ён таксама заснаваў лэйбл GOOD Music і крэатыўнае агенцтва DONDA. У 2014 годзе ажаніўся з зоркай рэаліці-шоў і мадэллю Кім Кардаш’ян.

Канье Уэст атрымаў прызнанне крытыкаў і быў неаднаразова названы адным з найвялікшых артыстаў XXI стагоддзя. Ён увайшоў у лік самых прадаваных артыстаў, сумарны аб’ём продажу яго альбомаў і сінглаў у лічбавым фармаце і на фізічных носьбітах перавысіў 121 мільён асобнікаў. Уэст выйграў 24 прэміі «Грэмі», такім чынам ён адзін з рэкардсменаў па колькасці выйграных намінацый і рэкардсмен сярод хіп-хоп-музыкаў, а таксама артыстаў свайго ўзросту. Яго альбомы былі ўключаны ў розныя спісы лепшых альбомаў, уключаючы спіс 500 найвялікшых альбомаў усіх часоў па версіі часопіса Rolling Stone. Ён некалькі разоў быў прадстаўлены ў розных спісах часопіса Forbes і двойчы — у штогадовым спісе 100 самых уплывовых людзей свету па версіі часопіса Time. У 2019 годзе ўвайшоў у спіс самых высокааплатных музыкаў паводле версіі часопіса Forbes. Заробленая сума склала $150 млн, гэта другое месца ў рэйтынгу. У 2020 годзе Forbes паставіў Канье Уэста з прыбыткам $170 млн на другое месца ў рэйтынгу самых высокааплатных знакамітасцяў. Па паведамленні Bloomberg, багацце Канье Уэста на 2021 год ацэньвалася ў $6,6 млрд і вялікая частка капіталу прыпадала на брэнд Yeezy.

Біяграфія

Дзяцінства і юнацтва

Канье Амары Уэст нарадзіўся 8 чэрвеня 1977 года ў горадзе Атланта, штат Джорджыя. Яго бацькі развяліся, калі яму было тры гады, пасля чаго Канье са сваёй маці пераехалі ў Чыкага, штат Ілінойс. Яго бацька, Рэй Уэст (англ.: Ray West), складаўся ў партыі «Чорных пантэр» і быў адным з першых фотажурналістаў-афраамерыканцаў у штодзённай газеце The Atlanta Journal-Constitution. Маці Канье, Донда Уэст (англ.: Donda C. West), была прафесарам англійскай мовы ў Універсітэце Кларк-Атланта і дэканам факультэта англійскай мовы ў Дзяржаўным Універсітэце Чыкага, да заканчэння кар’еры, каб стаць мажджэрам сына. Канье Уэст жыў у сям’і сярэдняга класа і вучыўся ў сярэдняй школе Поларыс у Оук-Лон, прыгарадзе Чыкага. На пытанне журналістаў пра свае ацэнкі ў школе, Уэст адказаў, што ён вучыўся «на чацвёркі-пяцёркі».

Ва ўзросце дзесяці гадоў Уэст з маці пераехаў у горад Нанкін ў Кітаі, дзе яны жылі, пакуль яна працавала ў Нанкінскім універсітэце па праграме абмену. Паводле яе слоў, Уэст быў адзіным замежным вучнем у сваім класе, але ён хутка ўліўся ў калектыў, вывучыўшы кітайскую мову, што ён забыў неўзабаве пасля вяртання ў ЗША.

З ранніх гадоў Уэст выяўляў цікавасць да творчасці. Ва ўзросце пяці гадоў, вяртаючыся з адпачынку, ён напісаў верш. Па словах яго маці, калі ён быў у трэцім класе, яна пачала заўважаць яго цікавасць да малявання і музыцы. Сам Уэст сцвярджае, што ён хацеў распрацоўваць камп’ютарныя гульні. Яго маці падарыла яму камп’ютар Amiga, у якім была праграма для стварэння музыкі. З ягоных слоў, ён навучыўся працаваць з ёй каб ствараць музыку для гульняў. Жывучы ў Чыкага, Уэст актыўна ўдзельнічаў у гарадскім хіп-хоп-супольнасці. У трэцім класе ён пачаў чытаць рэп, а ў сёмым класе — ствараць інструменталы, якія пазней ён пачне прадаваць іншым музыкам. Ва ўзросце трынаццаці гадоў Уэст напісаў кампазіцыю «Green Eggs and Ham» і пачаў угаворваць сваю маці заплаціць 25 долараў у гадзіну за запіс на студыі. Студыя была далёкая ад дасканаласці: мікрафон у ёй звісаў са столі на вешалцы. Аднак, як вядома, Уэст быў рады і вельмі хацеў запісацца на гэтую студыю. Бачачы гэта, яго маці не магла адмовіць яму. Неўзабаве Уэст пазнаёміўся з прадзюсарам No I.D., з якім ён хутка пасябраваў. No I.D. стаў настаўнікам Уэста і навучыў яго працаваць з сэмплерам, які Уэсту падарылі ў пятнаццаць гадоў.

Скончыўшы школу, у 1997 годзе ён атрымаў стыпендыю на навучанне ў Амерыканскай акадэміі мастацтваў, дзе навучаўся маляванню. Аднак неўзабаве ён перайшоў у Дзяржаўны Універсітэт Чыкага, дзе пачаў вывучаць англійскую мову. Ва ўзросце 20 гадоў, зразумеўшы, што загружаны графік навучання перашкаджае яму займацца музыкай, ён кінуў навучанне. Гэта вельмі засмуціла яго маці, якая працавала ў дадзеным універсітэце. Яна пазней скажа: «Мне ўсё жыццё ўбівалі ў галаву, што каледж гэта квіток у добрае жыццё… Але некаторыя кар’еры не патрабуюць навучання ў каледжы. Канье, каб стварыць альбом College Dropout, было неабходна мець сілу волі, а не ісці па шляху, прапанаваным грамадствам».

1996—2002: Пачатак кар'еры і праца з Roc-A-Fella Records

Канье Уэст пачаў сваю музычную кар'еру ў сярэдзіне 1990-х, ствараючы інструменталы для мясцовых музыкаў. У канчатковым выніку ён сфармаваў свой музычны стыль, асновай для якога сталі паскораныя сэмплы соўл-кампазіцый. Першае афіцыйнае згадванне Уэста сустракаецца ў дэбютным і адзіным альбоме Чыкагскага рэпера Grav, Down to Earth, 1996 года, для якога Уэст спрадзюсаваў восем кампазіцый і сам выканаў куплет у кампазіцыі «Line For Line». Некаторы час Уэст быў таемным прадзюсарам амерыканскага прадзюсара, менеджара і рэпера D-Dot. Працуючы з D-Dot, Уэст не мог весці сольную кар'еру, таму ў канцы 1990-х ён арганізаваў групу Go-Getters, у якую акрамя яго ўвайшлі іншыя прадстаўнікі чыкагскай рэп-сцэны і па сумяшчальніцтве яго сябры: GLC, Timmy G, Really Doe і Arrowstar. Група запісала некалькі кампазіцый, выступала на радыё і прыняла ўдзел у фотасесіі. У 1999 годзе Go-Getters запісалі свой адзіны альбом, World Record Holders, які, аднак, не быў выпушчаны афіцыйна.

Канец 1990-х Уэст правёў прадзюсуючы альбомы вядомых музыкаў і гуртоў. Ён стаў прадзюсарам кампазіцыі «My Life» у другім альбоме Foxy Brown, Chyna Doll, выпушчаным у 1999 годзе. Chyna Doll стаў першым альбомам жанчыны-рэпера, які дэбютаваў на першым радку чарта Billboard 200. Сярод альбомаў, спрадзюсаваных Уэстам, таксама былі дэбютны і адзіны альбом гурта Harlem World The Movement і The Truth рэпера Beanie Sigel. У канцы 1990-х ён таксама стаў прадзюсарам дэбютнага альбома D-Dot, Tell ' Em Why U Madd, выпушчанага ім ад асобы The Madd Rapper-персанажа, які ўпершыню з'явіўся ў скіце з альбома The Notorious B.I.G. Life After Death. Tell ’Em Why U Madd не меў камерцыйнага поспеху, але уключаў у сябе куплеты, выкананыя малавядомымі на той момант рэперамі 50 Cent і Eminem.

Уэст атрымаў вядомасць як прадзюсар пасля працы над The Blueprint рэпера Jay-Z (на фатаграфіі абодва ў 2011 годзе)

Поспех прыйшоў да Уэста ў 2000 годзе, калі ён пачаў працаваць з музыкамі лэйбла Roc-A-Fella Records. Шырокая вядомасць у якасці прадзюсара прыйшла да Уэста пасля працы над альбомам рэпера Jay-Z The Blueprint. Музычныя крытыкі адзначылі прадакшн Уэста, сам Jay-Z называў Уэста «геніем». The Blueprint называецца класікай хіп-хопа і быў уключаны ў шматлікія спісы лепшых альбомаў, сярод якіх 500 найвялікшых альбомаў усіх часоў па версіі часопіса Rolling Stone і падобны спіс часопіса NME. Будучы прадзюсарам Roc-A-Fella Records, Уэст працаваў над альбомамі іншых музыкаў лэйбла, сярод якіх Beanie Sigel, Freeway, Cam’ron. Ён таксама працаваў над хітамі для такіх выканаўцаў, як Таліб Квелі, Лудакрыс, Nas, T.I., Беёнсэ, Аліша Кіз і Джанет Джэксан.

Нягледзячы на поспех, Канье Уэст жадаў большага: ён марыў стаць рэперам. Аднак, хоць многія і лічылі яго таленавітым прадзюсарам, ніхто не лічыў яго рэперам. Са слоў Таліба Квелі, «усе спрабавалі знайсці спосаб атрымаць ад яго інструменталы так, каб ён не пачаў чытаць ім рэп». Гуказапісвальныя кампаніі адмаўлялі яму, спасылаючыся на неадпаведнасць вобразу гангста-рэпера і на тое, што яго дзяцінства і юнацтва не праходзілі гэтак жа, як у іншых прадстаўнікоў жанру. Уэст вёў перамовы з Capitol Records і кантракт быў амаль гатовы, калі хтосьці сказаў прэзідэнту лэйбла, што Уэст «усяго-толькі прадзюсар/рэпер» і што «[яго альбомы] не будуць прадавацца», пасля чаго лэйбл адмовіў Уэсту. Адным з першых талент рэпера ва Уэсце заўважыў Таліб Квелі. Уэст быў прадзюсарам яго альбома Quality і адна з спрадзюсаваных ім кампазіцый «Get By», стала самай паспяховай сольнай кампазіцыяй Квелі. Квелі адправіўся ў канцэртны тур і ўзяў з сабой Уэста, дазволіўшы яму выступаць разам з ім. Гэтыя выступы сталі аднымі з першых публічных выступленняў Уэста. Пазней ён не раз будзе дзякаваць Квелі за гэта, у тым ліку і ў кампазіцыі «Last Call» у сваім дэбютным альбоме. Неўзабаве кіраўнік лэйбла Roc-A-Fella, Дэйман Дэш, усё ж такі вырашыць падпісаць Уэста на свой лэйбл. Аднак і яны не адразу паверылі ў Уэста. Як піша часопіс Time «Калі Канье Уэст упершыню папрасіў хлопцаў з Roc-A-Fella дазволіць яму чытаць рэп, [у пакоі] запанавала няёмкае маўчанне».

23 кастрычніка 2002 года Канье Уэст трапіў у сур'ёзную аўтакатастрофу па шляху дадому з гуказапісвальнай студыі ў Лос-Анджэлесе, заснуўшы за рулём. У выніку аварыі яго сківіцу апынулася раздробленая і на яе прыйшлося накласці драцяную шыну. Гэта натхніла Уэста на напісанне кампазіцыі «Through the Wire» (даслоўна — «Праз шыну»), якую ён запісаў праз два тыдні пасля выхаду са шпіталя, яшчэ са зламанай сківіцай. «Through the Wire», у якой Уэст распавёў пра свае цяжкасці пасля аварыі, стала асновай яго дэбютнага альбома. Сам Уэст заяўляе што «ўсе лепшыя музыкі ў гісторыі распавядалі [у сваёй творчасці] пра цяжкасці, з якімі ім давялося сутыкнуцца». Ён таксама адзначыў, што праца над альбомам была яго "лекамі", якое адцягвала ад болю. Упершыню «Through the Wire» была выпушчаная Уэстам у складзе мікстэйпа Get Well Soon... у 2003 годзе. У той жа час ён паведаміў пра працу над сваім дэбютным альбомам, The College Dropout, галоўнай тэмай якога стала «прыняцце сваіх уласных рашэнняў».

2003—2006: The College Dropout і Late Registration

Асноўныя артыкулы: The College Dropout і Late Registration

Канье Уэст выступае ў Портлендзе, снежань 2005 года

Уэст працаваў над The College Dropout, прыносячы ў студыю свой заплечнік Louis Vuitton, запоўнены дыскамі з музыкай. Са слоў GLC, на працу над адным інструменталам у Уэста сыходзіла 15 хвілін. Яго сябар і менеджэр, Джон Манаполія, заяўляе, што Уэст працаваў над the College Dropout працяглы час, пачаўшы яшчэ ў Чыкага, гадамі захоўваючы сабе інструменталы на той момант, калі ён нарэшце зможа стаць рэперам. Працу над альбомам Уэст сканчаў ў Лос-Анджэлесе, дзе ён праходзіў рэабілітацыю. Неўзабаве пасля заканчэння працы над альбомам лічбавая версія альбома выцякла ў Інтэрнэт за некалькі месяцаў да выпуску. Тады Уэст вырашыў значна перарабіць альбом, палепшыўшы яго якасць, дадаўшы ў кампазіцыі струнныя інструменты, госпел-хоры і новыя куплеты. Перфекцыянізм Уэста прывёў да таго, што рэліз альбома пераносіўся тры разы з першапачатковай даты — жніўня 2003 года.

The College Dropout быў выдадзены на лэйбле Roc-A-Fella Records у лютым 2004 года. Альбом дэбютаваў на другім радку чарта Billboard 200, за першы тыдзень было прададзена амаль паўмільёна асобнікаў. Дэбютны сінгл альбома, «Through the Wire», падняўся на 15-ы радок чарта Billboard Hot 100 і пратрымаўся там пяць тыдняў. Другі сінгл, «Slow Jamz», выкананы сумесна з Twista і Джэймі Фоксам, быў яшчэ больш паспяховы, стаўшы яго першым сінглам, які падняўся на першы радок Hot 100. Аднак найбольшую папулярнасць атрымаў чацвёрты сінгл, «Jesus Walks», які стаў адной з самых вядомых кампазіцый Уэста. У ёй рэпер падымае пытанні веры і хрысціянства. Хоць прадстаўнікі музычнай індустрыі сумняваліся ў поспеху падобнай кампазіцыі, «Jesus Walks» змагла падняцца на 11-ы радок Hot 100, дзе яна пратрымалася два тыдні. The College Dropout атрымаў станоўчыя водгукі крытыкаў і называецца класікай жанру. Альбом тройчы атрымаў статус плацінавага ў ЗША і прынёс Уэсту 10 намінацый на прэмію «Грэмі» 2005 года, з якіх ён перамог у трох: найлепшы рэп-альбом, найлепшая рэп-песня за «Jesus Walks» і найлепшае супольнае рэп-выкананне за «Slow Jamz». У той час асновай музычнага стылю Уэста былі паскораныя соўл-кампазіцыі. Аднак пасля поспеху The College Dropout музыкі сталі капіяваць дадзены стыль, што стала адной з прычын змены музычнага стылю Уэстам. Увосень 2004 года Канье Уэст адкрыў свой уласны лэйбл, G.O.O.D. Music, на які ён пазней падпіша сваіх знаёмых музыкаў, сярод якіх Common і Джон Леджэнд.

Працу над сваім другім альбомам, Late Registration, Уэст пачаў у канцы 2004 года, скончыўшы свае выступы ў рамках канцэртнага тура Ашэра. Па непацверджанай інфармацыі, на запіс альбома сышло каля двух мільёнаў даляраў, а сам рэпер сцвярджае, што для працы над альбомам ён узяў у доўг 600 000 даляраў. Вялікі ўплыў на стыль гэтага альбома аказаў канцэртны альбом гурта Portishead Roseland NYC Live. У прыватнасці менавіта дзякуючы яму ён дадаў у кампазіцыі Late Registration жывы струнны аркестр. Сам Уэст пазней прызнаўся, што ён і раней хацеў зрабіць нешта падобнае, але змог дазволіць толькі пасля поспеху свайго дэбютнага альбома. Ён таксама запрасіў для працы над альбомам амерыканскага кампазітара Джона Браяна, які стаў супрадзюсарам некалькіх кампазіцый альбома. Гэта стала нечаканасцю для многіх фанатаў. Нягледзячы на тое, што Браян да гэтага не працаваў з хіп-хопам, яны з Уэстам хутка знайшлі агульную мову: сваю першую кампазіцыю «Gold Digger», яны скончылі ў канцы першага працоўнага дня. Late Registration быў выпушчаны ў жніўні 2005 года. За першы тыдзень было прададзена 860 000 асобнікаў, што дазволіла яму дэбютаваць на першым радку чарта Billboard 200 і пазней атрымаць статус тройчы плацінавага. Музычныя аглядальнікі адзначалі, што Late Registration быў адзіным камерцыйна паспяховым альбомам таго перыяду, калі назіралася падзенне продажаў альбомаў. Альбом атрымаў станоўчыя водгукі крытыкаў. На прэміі «Грэмі» 2006 года Уэст атрымаў восем намінацый, як за Late Registration і сінглы з яго, так і за сумесныя працы з Ашэрам і Common. З іх ён перамог у трох намінацыях: найлепшае сольнае рэп-выкананне за «Gold Digger», найлепшая рэп-песня за «Diamonds From Sierra Leone» і найлепшы рэп-альбом за Late Registration.

Нягледзячы на тое, што раней з Канье Уэстам ужо быў звязаны скандал, калі ён пакінуў цырымонію ўзнагароджання American Music Awards 2004 года, не атрымаўшы ўзнагароду «Лепшы новы выканаўца», яго першы буйны скандал адбыўся неўзабаве пасля выхаду Late Registration, падчас дабрачыннага канцэрта, У рамках якога праходзіў збор сродкаў ахвярам урагану Катрына. Канцэрт трансляваўся ў пачатку верасня 2005 года каналам NBC і Уэст быў запрошаны выступіць з прамовай. Аднак, знаходзячыся ў прамым эфіры, Ён адышоў ад нарыхтаванай прамовы, выступіўшы са сваім уласным хвілінным маналогам. "Я ненавіджу тое, як яны прадстаўляюць нас у сродках масавай інфармацыі. Калі гэта чорная сям'я, то яны кажуць:“яны рабуюць". Калі гэта беласкурая сям'я, то яны кажуць: “яны шукаюць ежу"", — сказаў ён. Пасля яго прамовы Майк Майерс працягнуў сваю нарыхтаваную гаворка. Пасля таго як ён перадаў слова назад Уэсту, Уэст заявіў: "Джорджу Бушу пляваць на чарнаскурых людзей". Дадзеная цытата разышлася па ўсёй краіне, выклікаўшы ў людзей неадназначную рэакцыю. Буш назваў гэты эпізод "агідным момантам" свайго прэзідэнцкага тэрміну. Пазней Уэст папрасіў прабачэння перад ім і Буш дараваў яго. У студзені 2006 года Уэст з'явіўся на вокладцы часопіса Rolling Stone ў вобразе Ісуса Хрыста з цярновым вянком на галаве, што таксама выклікала неадназначную рэакцыю ў грамадстве.

2007—2009: Graduation і 808s & Heartbreak

Асноўныя артыкулы: Graduation і 808s & Heartbreak

Правёўшы 2006 год, выступаючы разам з гуртом U2 на іх канцэртным туры Vertigo Tour, Канье Уэст вырашыў запісаць альбом, кампазіцыі якога падыходзяць для выступаў на вялікіх стадыёнах. Ён выкарыстаў элементы жанраў, папулярных у 80-х: электра і дыска. Сярод крыніц натхнення таксама называюцца арэна-рок-гурты, такія як U2, The Rolling Stones і Led Zeppelin. Каб зрабіць свой новы альбом, трэці ў запланаванай тэтралогіі альбомаў, прысвечаных навучанню, больш асабістым, а таксама з мэтай развіць навыкі апавядання, Уэст слухаў фолк і кантры-музыкаў, такіх як Боб Дылан і Джоні Кэш.

Канье Уэст (у цэнтры) на студыі са сваім настаўнікам No I.D. (злева), 2008 год

Альбом, названы Graduation, атрымаў шырокае асвятленне ў прэсе яшчэ да свайго выхаду: яго дата рэлізу супала з датай выхаду альбома Curtis рэпера 50 Cent, з-за чаго прэса задаволіла супрацьстаянне паміж рэперамі. Незадоўга да прызначанай даты 50 Cent заявіў, што скончыць сваю кар'еру, калі прайграе. Абодва альбомы выйшлі 11 верасня 2007 года. Graduation перамог, прадаўшыся за першы тыдзень накладам 957 000 асобнікаў, супраць 691 000 у Curtis. 50 Cent пазней абвінаваціў лэйбл Уэста, Def Jam, у накручванні колькасці продажаў, паводле яго слоў лэйбл сам скупляў альбом. Graduation дэбютаваў на першым радку Billboard 200. Для дадзенага чарта продажу альбома сталі рэкорднымі за больш чым два гады. Другі сінгл альбома, кампазіцыя «Stronger», падняўся на першы радок чарта Billboard Hot 100. Пазней Graduation атрымаў статус двойчы плацінавага. Альбом атрымаў у цэлым станоўчыя водгукі крытыкаў. Бэн Дэтрык (англ.: Ben Detrick) з часопіса XXL лічыць перамогу Graduation над Curtis гістарычнай, якая адкрыла дарогу рэперам, не прыдатным пад шаблонны вобраз гангста-рэпера. «Калі ў гісторыі хіп-хопа быў момант, які азнаменаваў змену яго кірунку, то гэта, хутчэй за ўсё, было супрацьстаянне паміж 50 Cent і Канье ў 2007 годзе», — піша ён. У 2007 годзе Канье Уэст атрымаў восем намінацый на прэмію «Грэмі», з якіх ён перамог у чатырох: лепшы рэп альбом за Graduation, лепшае сольнае рэп выкананне за «Stronger», лепшая рэп песня за «Good Life» і лепшае рэп выкананне дуэтам ці гуртом за «Southside».

Канье Уэст выступае падчас тура Glow in the Dark Tour, 2008 год

Аднак неўзабаве ў жыцці Канье Уэста адбыліся значныя перамены. Праз некалькі месяцаў пасля рэлізу Graduation, у лістападзе 2007 года, ад ускладненняў пасля пластычнай аперацыі памерла яго маці, Донда Уэст. Праз некалькі месяцаў пасля гэтага ён пасварыўся са сваёй каханай, Алексіс Файфер (англ.: Alexis Phifer), з якой ён пазнаёміўся яшчэ ў 2002 годзе і заручыўся ў жніўні 2006 года. Гэтыя падзеі аказалі вялікі ўплыў на рэпера, які адправіўся ў 2008 годзе ў канцэртны тур Glow in the Dark Tour. На цырымоніі ўзнагароджання прэміі MTV VMA 2008 года ён прадставіў свой чацвёрты альбом, 808s & Heartbreak, выканаўшы галоўны сінгл з яго, «Love Lockdown». Альбом моцна адрозніваўся ад папярэдніх работ Уэста. Музычныя крытыкі аднеслі яго не да хіп-хопу, а да жанраў электрапоп і сінці-поп. Каб перадаць свае пачуцці, Уэст вырашыў звярнуцца да спеваў і выкарыстання аўтацюна, што выклікала неадназначную рэакцыю ў шэрагу фанатаў. Акрамя гэтага пры стварэнні альбома шырока выкарыстоўвалася драм-машына Roland TR-808, што таксама адлюстравана ў назве альбома. Сярод асноўных тэм альбома — адзінота, адчужэнне і пачуццё віны.

808s & Heartbreak быў выпушчаны на лэйблах Roc-A-Fella і Island Def Jam 24 лістапада 2008 года, незадоўга да Дня падзякі, з мэтай павелічэння продажаў. 808s & Heartbreak атрымаў станоўчыя водгукі крытыкаў, але ў цэлым ацэнкі былі ніжэй, чым у папярэдніх альбомаў. Нягледзячы на гэта, альбом дэбютаваў на першым радку чарта Billboard 200, за першы тыдзень было прададзена 450 000 асобнікаў. Галоўны сінгл альбома, кампазіцыя «Love Lockdown», дэбютаваў на трэцім радку чарта Billboard Hot 100. Другі сінгл, «Heartless», падняўся на другі радок Hot 100. Пазней альбом атрымаў статус плацінавага. Нягледзячы на тое, што 808s & Heartbreak быў аб'ектам крытыкі, пасля свайго выхаду ён змяніў хіп-хоп, стаўшы шаблонам для пачаткоўцаў рэпераў і R&B-музыкаў, сярод якіх Дрэйк і Future. Па словах Мэцью Траммелла (англ.: Matthew Trammell) з Rolling Stone, альбом апярэджваў свой час і быў «магчыма, самай бліскучай працай» Уэста.

У 2009 годзе адбыўся адзін з найбольш вядомых скандалаў, звязаных з Канье Уэстам. У верасні, на цырымоніі ўзнагароджання MTV Video Music Awards 2009 года, Тэйлар Свіфт атрымала ўзнагароду за лепшае жаночае відэа за кліп на кампазіцыю «You Belong With Me». У момант уручэння ўзнагароды Уэст выйшаў на сцэну, адабраў мікрафон у Свіфт і абвясціў, што «у Беёнсе быў адзін з лепшых кліпаў усіх часоў!», маючы на ўвазе кліп на «Single Ladies (Put a Ring on It)». Дадзеная выхадка была негатыўна ўспрынятая як фанатамі, так і іншымі музыкамі. Некаторыя нават адносяць гэтую сітуацыю да адной з тэорый змовы ў свеце хіп-хопа. У доказ дадзенага пункту гледжання прыводзяць тое, што як толькі рэпер выскачыў на сцэну на экране адразу ж з'явілася твар Beyonce. Гэта было зроблена яшчэ да таго, як рэпер што-небудзь сказаў, што і прадаставіла магчымасць тэлегледачам убачыць рэакцыю спявачкі на яго словы.

2010—2012: My Beautiful Dark Twisted Fantasy і сумесныя работы

Асноўныя артыкулы: My Beautiful Dark Twisted Fantasy, Watch the Throne і Cruel Summer

Пасля інцыдэнту на MTV VMA 2009, які атрымаў шырокае асвятленне ў СМІ, Канье Уэст узяў паўзу ў працы над музыкай і зацікавіўся модай. Аднак неўзабаве ён адправіўся на Гаваі, дзе некалькі месяцаў, практычна кругласутачна, працаваў над сваім пятым альбомам. Для працы над альбомам Уэст запрасіў розных музыкаў і сяброў, сярод якіх былі Jay-Z, Kid Cudi, Pusha T, Q-Tip і RZA, а таксама досыць незвычайныя госці, накшталт Нікі Мінаж і Джасціна Вернана з гурта Bon Iver. Ноа Калахан-Бевер (англ.: Noah Callahan-Bever), рэдактар часопіса Complex, таксама запрошаны ў студыю, ахарактарызаваў працэс запісу альбома як «калектыўны»: Уэст раіўся з усімі запрошанымі музыкамі і пытаўся ў іх меркаванне.

Канье Уэст на фестывалі Lollapalooza, 2011 год

Альбом, названы My Beautiful Dark Twisted Fantasy, выйшаў 22 лістапада 2010 года. Альбом атрымаў захопленыя водгукі крытыкаў: The New York Times назваў яго «фенаменальным альбомам», The Washington Post — «шэдэўрам», а The Independent — «найярчэйшым, найбольш грандыёзным альбомам у жанры поп-музыкі за апошнія гады». Альбом трапіў у шматлікія спісы лепшых альбомаў 2010 года, заняўшы першае месца ў 22 з іх. Rolling Stone змясціў My Beautiful Dark Twisted Fantasy у свой спіс 500 найвялікшых альбомаў усіх часоў 2012 года на 353-е месца. NME у такім жа спісе змясціў яго на 21-е месца. Нягледзячы на гэта, продажы альбома былі горшымі, чым у папярэдніх альбомаў рэпера. За першы тыдзень было прададзена 496 000 асобнікаў альбома, што дазволіла яму дэбютаваць на першым радку чарта Billboard 200. Пасля першага тыдня продажу альбома сталі падаць, што, аднак, не перашкодзіла яму атрымаць статус плацінавага ў ЗША. З альбома было выпушчана чатыры сінгла: «Power», «Runaway», «Monster» і «All of the Lights». Усе чатыры сінгла, а таксама загалоўная кампазіцыя альбома, «Dark Fantasy», трапілі ў чарт Billboard Hot 100, але не змаглі падняцца вышэй 12-й радкі. Нягледзячы на хвалебныя водгукі крытыкаў, My Beautiful Dark Twisted Fantasy не быў намінаваны на лепшы альбом года на 54-й цырымоніі ўручэння прэміі «Грэмі», што шэраг крытыкаў назвалі «грэбаваннем». У той жа час Уэст таксама правёў промаакцыю GOOD Fridays, падчас якой ён кожную пятніцу выкладваў у інтэрнэт для вольнага праслухоўвання асобныя кампазіцыі. Акцыя праходзіла з 20 жніўня па 17 снежня 2010 года.

Пасля свайго выступу на фестывалі Коачелла 2011 года, якое часопіс The Hollywood Reporter назваў «адным з найвялікшых выступаў у жанры хіп-хоп», 8 жніўня 2011 года Канье Уэст выпусціў сумесна з Jay-Z альбом Watch the Throne. Альбом дэбютаваў на першым радку Billboard 200. З яго было выпушчана сем сінглаў, з якіх найбольшага поспеху дамаглася кампазіцыя «Niggas in Paris», якая паднялася на пяты радок Billboard Hot 100. 14 верасня 2012 года Канье Уэст выпусціў альбом Cruel Summer — кампіляцыю, якая складаецца з кампазіцый, выкананых музыкамі створанага ім лэйбла GOOD Music. Альбом дэбютаваў на другой пазіцыі чарта Billboard 200. З альбома было выпушчана чатыры сінглы, з якіх два, «Mercy» і «Clique», трапілі ў першую дваццатку чарта Billboard Hot 100. Уэст таксама стаў рэжысёрам кароткаметражнага фільма Cruel Summer, упершыню паказанага ў спецыяльным павільёне з сямю экранамі на Канскім кінафестывалі 2012 года.

2013—2015: Yeezus і супрацоўніцтва з Adidas

Асноўны артыкул: Yeezus

Канье Уэст выступае ў масцы падчас тура Yeezus Tour, 2013 год

Працу над сваім шостым альбомам, названым Yeezus, Уэст пачаў у Парыжы. Задаўшыся мэтай «разбурыць камерцыйную музыку», на Yeezus ён сумясціў элементы Чыкагскага дрыла, эйсід-хаўса і індастрыяла. За некалькі тыдняў да рэлізу Уэст запрасіў прадзюсара Рыка Рубіна, для таго каб ён дапамог надаць альбому мінімалістычнае гучанне. Сам Рубін заяўляе, яны працавалі над ім больш за два тыдні па 15 гадзін у дзень і што дадзеная задача апынулася «неверагодна цяжкай». Напярэдадні выхаду альбома была праведзена рэкламная кампанія, якая ўключала ў сябе відэапраекцыі кампазіцыі «New Slaves» у 66 месцах па ўсім свеце і выступленні на тэлебачанні. Yeezus выйшаў 18 ліпеня 2013 года і атрымаў станоўчыя водгукі крытыкаў. Ён стаў шостым альбомам рэпера, які падняўся да першага радка чарта Billboard 200. Аднак, нягледзячы на рэкламную кампанію, продажы альбома за першы тыдзень сталі самымі нізкімі за ўсю кар'еру Уэста — 327 000 асобнікаў, што не перашкодзіла альбому пазней атрымаць статус плацінавага ў ЗША. Галоўны сінгл альбома, кампазіцыя «Black Skinhead», быў запушчаны на радыё, аднак змог падняцца толькі на 69-ы радок чарта Billboard Hot 100, а другі сінгл, больш спакойная кампазіцыя «Bound 2», змог падняцца на 12-ы радок. У верасні 2013 года Уэст анансаваў канцэртны тур The Yeezus Tour — яго першы сольны тур за пяць гадоў, для ўдзелу ў якім ён запрасіў рэпера Кендрыка Ламара.

У чэрвені 2013 года ў Канье Уэста і зоркі тэлевізійных шоу і фотамадэлі Кім Кардаш'ян нарадзілася першае дзіця, Норт. У кастрычніку Уэст і Кардаш'ян абвясцілі аб заручынах, што прыцягнула ўвагу СМІ. У лістападзе Уэст абвясціў, што разам з Рыкам Рубінам і Q-Tip працуе над новым альбомам, запланаваным да выхаду летам 2014 года. У снежні кампанія Adidas абвясціла аб выпуску лініі адзення, створанай сумесна з Уэстам — Adidas Yeezy. У траўні 2014 года Уэст і Кардаш'ян пажаніліся ў Фларэнцыі, на закрытую цырымонію была запрошаная вялікая колькасць артыстаў і знакамітасцяў. 31 снежня 2014 года Уэст выпусціў сінгл «Only One», выкананы сумесна з Полам Макартні. У студзені 2015 года быў выпушчаны сінгл Рыяны «FourFiveSeconds», выкананы сумесна з Уэстам і Макартні. У лютым Уэст выступіў на Saturday Night Live, дзе ён выканаў сумесна з Сіяй і рэперам Vic Mensa сваю новую кампазіцыю «Wolves». Таксама ў лютым Уэст прадставіў сваю сумесную з Adidas лінію адзення, названую Yeezy Season 1. Яна была паказана на нью-йоркскай тыдні моды. У сакавіку Уэст выпусціў сінгл «All Day», выкананы сумесна з Тэафілусам Лонданам, Allan Kingdom і Полам Макартні. Ён упершыню выканаў дадзеную кампазіцыю на цырымоніі ўручэння прэміі BRIT Awards 2015, сумесна з шэрагам амерыканскіх рэпераў і прадстаўнікоў брытанскай грайм сцэны. У верасні, падчас тыдня моды ў Нью-Ёрку, Уэст прадставіў сваю другую калекцыю адзення, Yeezy Season 2, на гэты раз створаную незалежна ад кампаніі Adidas.

2015—2017: The Life of Pablo

Асноўны артыкул: The Life of Pablo

Першапачаткова выхад сёмага альбома рэпера, які называўся ў той час So Help Me God, быў запланаваны на 2014 год. У сакавіку 2015 Уэст заявіў аб змене назвы на SWISH. У тым жа месяцы Чыкагскі Інстытут мастацтваў прысвоіў Канье Уэсту ганаровую ступень доктара мастацтваў. У сакавіку рэпер выступіў на фестывалі Гластанберы, нягледзячы на тое, што больш за 120 000 чалавек падпісалі петыцыю з патрабаваннем забараніць гэты выступ. Пад канец свайго выступу Уэст заявіў, што ён — «найвялікшы рок-музыкант з усіх цяпер якія жывуць на дадзенай планеце». Гэты выступ выклікаў неадназначную рэакцыю СМІ і фанатаў. Коры Тэйлар, вакаліст гурта Slipknot, выпусціў відэа, у якім ён заявіў: «Канье, ты не найвялікшы рок-музыкант ўсіх часоў. Што ты сам гэта заяўляеш, гаворыць сам за сябе». Гурт The Who, які выступіў на фестывалі на наступны дзень, таксама не пагадзіўся з заявай Уэста. У снежні 2015 года Уэст выпусціў кампазіцыю «Facts».

У студзені 2016 года Канье Уэст прадставіў дзве кампазіцыі, «Real Friends» і «No More Parties in L.A.», пазней якія трапілі ў альбом, а таксама ў чарговы раз змяніў назву свайго сёмага альбома, у гэты раз на Waves. Аднак гэтая назва паслужыла прычынай сваркі з рэперам Wiz Khalifa. У выніку Уэст змяніў назву альбома на канчатковы варыянт — The Life of Pablo. Альбом быў прадстаўлены 11 лютага 2016 года, у Мэдысан-сквер-гардэн, адначасова з паказам яго новай калекцыі адзення Yeezy Season 3. The Life of Pablo быў выпушчаны 14 лютага 2016 года эксклюзіўна праз сэрвіс струменевага вяшчання Tidal. Пасля выпуску альбома рэпер працягнуў ўносіць у яго змены, называючы яго «жывым, дыхаючым, пастаянна змяняюцца творчым самавыяўленнем», а студыйныя альбомы на дысках — паміраючым фарматам. Нягледзячы на заяўленую эксклюзіўнасць, The Life of Pablo быў выпушчаны ў красавіку на астатніх лічбавых платформах. Альбом у цэлым атрымаў станоўчыя водгукі крытыкаў, але некалькі выданняў паставілі сярэднія ацэнкі. Альбом першапачаткова не трапіў у чарты, паколькі Tidal не падаваў дадзеныя аб продажах, але стала вядома, што за першыя 24 гадзіны альбом быў незаконна запампаваны больш за 500 000 разоў. Аднак у красавіку альбом трапіў у чарт Billboard 200, дзе ён дэбютаваў на першым радку.

У лютым 2016 года Уэст паведаміў пра тое, што яго новы альбом, названы Turbo Grafx 16 у гонар аднайменнай гульнявой прыстаўкі, павінен выйсці летам 2016 года. У чэрвені Уэст анансаваў другую кампіляцыю лэйбла GOOD Music, названую Cruel Winter, апублікаваўшы першы сінгл з яе, кампазіцыю «Champions».

У сярэдзіне 2018 года вярнуўся да напісання музыкі. На працягу пяці тыдняў выходзілі альбомы, да якіх Уэст ён быў датычны ў якасці аўтара музыкі: Pusha T — Daytona, Kanye West — Ye, Kids See Ghosts — Kids See Ghosts (сумесны праект Kanye West і Kid Cudi), Nas — Nasir, Тэяна Тэйлар — K.T.S.E..

У верасні 2018 года Канье Уэст і іншы вядомы рэпер Lil Pump выпусцілі сумесны кліп пад назвай «I Love It». Прэм'ера відэа адбылася на цырымоніі ўзнагароджання Pornhub, якую зрэжысаваў Уэст. У роліку музыканты, апранутыя ў гіганцкія касцюмы з квадратнымі плячыма, ідуць па калідоры ўслед за актрысай Адэле Гівенс, якая распавядае пра аргазмы. Перыядычна яна абгортваецца, у адказ выканаўцы карчанят грымасы.

2019—2022: Jesus Is King, Donda, і Donda 2

Асноўныя артыкулы: Jesus Is King, Donda і Donda 2

6 студзеня 2019 года Уэст пачаў сваю штотыднёвую аркестроўку «Sunday Service», якая ўключае ў сябе соул-варыяцыі песень Уэста і іншых выканаўцаў, у якіх прынялі ўдзел мноства знакамітасцяў, уключаючы яго жонку Кардаш'ян, Чарлі Уілсана і Кіда Кудзі. Уэст прадставіў новую песню «Water» на сваёй «Sunday Service», выступ з аркестроўкай на Coachella 2019, якое, як пазней стала вядома, увойдзе ў яго будучы альбом Jesus Is King. Альбом выйшаў з прэм'ерай фільма па матывах альбома. Ён стаў першым, хто ўзначаліў Billboard 200, Лепшыя R&B/хіп-хоп альбомы, Лепшыя рэп-альбомы, Лепшыя хрысціянскія альбомы і Лепшыя евангельскія альбомы адначасова. 25 снежня 2019 года Канье Уэст і царкоўны хор «Sunday Service» выпусцілі госпел-альбом Jesus Is Born, які змяшчае 19 песень, уключаючы некалькі перапрацаваных старых песень Уэста. Сам рэпер займаўся прадзюсаваннем і аранжыроўкай праекта.

30 чэрвеня 2020 года Уэст выпусціў сінгл пад назвай «Wash Us in the Blood» з удзелам амерыканскага рэпера Трэвіса Скота, а таксама музычнае відэа, якое павінна было стаць вядучым сінглам з яго дзясятага студыйнага альбома Donda. Аднак у верасні 2020 года Уэст заявіў, што не будзе выпускаць больш ніякай музыкі да таго часу, пакуль «не завершыць [свой] кантракт з Sony і Universal». 16 кастрычніка ён выпусціў сінгл «Nah Nah Nah» Уэст правёў некалькі канцэртаў на стадыёне Mercedes-Benz Stadium для праслухоўвання свайго будучага альбома Donda летам 2021 года, дзе ён часова пасяліўся ў адной з раздзявалак стадыёна, ператварыўшы яе ў студыю гуказапісу, каб скончыць запіс. Пасля шматлікіх затрымак Donda была выпушчана 29 жніўня 2021 года. Уэст сцвярджаў, што альбом быў выпушчаны датэрмінова без яго адабрэння, і сцвярджаў, што Universal змяніла трэк-ліст. Ён выпусціў палепшанае выданне Donda, якое ўключае пяць новых песень, для стрімінговых сэрвісаў 14 лістапада 2021 года. 20 лістапада, праз некалькі дзён пасля спынення іх зацягнулася варожасці, Уэст і рэпер Дрэйк пацвердзілі, што яны правядуць дабрачынны канцэрт «Free Larry Hoover» 9 снежня ў Мемарыяльным Калізеі Лос-Анджэлесе.

5 студзеня 2022 года Уэст быў абвешчаны адным з хэдлайнераў фестывалю музыкі і мастацтваў Coachella Valley ў 2022 годзе. Пазней у тым жа месяцы, 15 студзеня, Уэст выпусціў першы сінгл для свайго будучага альбома Donda 2, «Eazy» з удзелам рэпера The Game, выканаўчым прадзюсарам якога выступіць рэпер Future. Уэст арганізаваў мерапрыемства па праслухоўванні альбома ў Loandepot Park у Маямі 22 лютага. У красавіку, незадоўга да Coachella, Уэст адмовіўся ад удзелу ў якасці хэдлайнера, затым працягнуў выступаць у якасці хэдлайнера Rolling Loud. Уэст і The Game выканалі сінгл 22 ліпеня, гэта быў першы выступ Уэста за пяць месяцаў пасля таго, як ён трымаўся ў цені з тых часоў, як Donda 2 засталася незавершанай. Днём пазней, нягледзячы на адмену выступу ў якасці хэдлайнера, ён з'явіўся ў Rolling Loud падчас сэта Lil Durk.

У снежні 2022 года, пасля некалькіх тыдняў супярэчлівых антысеміцкіх заяў, Уэст апублікаваў новую песню «Someday We’ll All Be Free» у сваім Instagram, а арганізацыя StopAntisemitism.com назвала Канье Уэста «Антысемітам года».

2023—2024: Vultures

Асноўныя артыкулы: Vultures 1 і Vultures 2

25 жніўня 2023 года паведамлялася, што Уэст знаходзіцца ў працэсе запісу свайго адзінаццатага студыйнага альбома, пры гэтым дзве блізкія да яго крыніцы заявілі, што выпуск новай музыкі «непазбежны». 13 кастрычніка Billboard паведаміў, што Уэст скончыў запіс сумеснага студыйнага альбома з Ty Dolla $ign і знаходзіцца ў працэсе продажу альбома дыстрыбутарам, дадаўшы, што першапачаткова альбом быў прызначаны для афіцыйнага выпуску ў той жа дзень, але ў канчатковым выніку быў перанесены на больш позні тэрмін па невядомыя прычынах і чакаецца выпуск у бліжэйшыя тыдні. Аднайменны сінгл з альбома «Vultures» пры ўдзеле Bump J выйшаў 22 лістапада 2023 года.

У канцы 2023-пачатку 2024 года Уэст і Ty Dolla $ign правялі некалькі канцэртаў, прысвечаных альбому. У сваім інстаграме Уэст абвясціў, што Vultures будуць выпушчаны як трылогія альбомаў, кожны з трох альбомаў будзе выпушчаны 9 лютага, 6 сакавіка і 5 красавіка 2024 года. У студзені 2024 года Уэст сумесна — падпісаў 4Batz і назваў яго сваім любімым новым артыстам. 8 лютага 2024 года Уэст выпусціў другі сінгл з першага альбома «Talking / Once Again» з удзелам сваёй старэйшай дачкі Норт. Днём пазней прадзюсар Эрык Сермон паведаміў у інтэрв'ю, што будучы адзінаццаты студыйны альбом Уэста будзе называцца Y3, а таксама заявіў, што ён унёс свой уклад у стварэнне альбома ў 2023 годзе. З тых часоў Уэст адмаўляў працу над альбомам Y3.

10 лютага 2024 года, праз некалькі гадзін пасля таго, як Уэст зладзіў вечарыну для праслухоўвання на UBS Arena, быў афіцыйна выпушчаны першы альбом трылогіі Vultures пад назвай Vultures 1. Альбом дэбютаваў пад нумарам адзін у Billboard 200, стаўшы адзінаццатым запар альбомам Уэста і першым альбомам нумар адзін Ty Dolla Sign адпаведна. Vultures 2 павінен быў выйсці 6 сакавіка, аднак выхад не адбыўся. Vultures 2 выйшаў 3 жніўня таго ж года. 28 верасня падчас другога канцэрта ў Хайкоу, Кітай, на стадыёне Wuyuan River Stadium, Уэст анансаваў свой адзінаццаты сольны альбом Bully, які дэбютаваў з трэкам «Beauty and the Beast». 25 кастрычніка на ўласнай старонцы ў Instagram Уэст анансаваў предзаказ альбома Bully праз свой сайт.

2025 — ц.ч.: In a Perfect World і Bully

18 сакавіка 2025 года выпусціў першую версію альбома Bully, на сваёй старонцы ў X і на YouTube. Апублікаваная першапачаткова канцэптуальная вокладка альбома выкарыстала чырвоную свастыку на чорным фоне. Тады ж Уэст заявіў аб падрыхтоўцы выпуску новага альбома Cukkk. Першай жа песняй з яго стала «WW3». Тэкст песні выклікаў усеагульнае асуджэнне з-за сваёй лірычнай складнікам, якая змяшчала вытрымкі з радыкальнага антысемітызму Канье. На працягу трэка ён усхваляў Гітлера і скардзіўся, што шкадуе аб тым, што не ў стане быць сапраўдным нацыстам і сваім сярод іх з-за сваёй чорнай скуры, а таксама прызнаўся, што прагаласаваў за Трампа на выбарах 2024 года і што чытае па дзве главы «Маёй барацьбы» Гітлера перад тым, як легчы спаць. У апублікаваным кліпе на песню Уэст выкарыстаў кадры з ролікаў з міжрасавай парнаграфіяй і паказаў членаў ку-клукс-клана. Музычныя крытыкі рэзка крытычна адгукнуліся аб новай песні, заявіўшы, што Канье патрабуецца тэрміновая псіхіятрычная дапамога, і назваўшы тэкст песні «агідным» і «вар'яцкім».

Наступнай песняй з яго, апублікаванай у самвыдаце 8 мая 2025 года, у дзень святкавання ў Еўропе перамогі над нацысцкай Германіяй, стала «Heil Hitler» («Хайль Гітлер»), якая пачынаецца з ваеннага маршу і працягваецца харавым выкананнем, у якім вакальная група на чале з Уэстам скандуе, што ўсе яны «нацысты» і аддае хвалу і прывітанне нацысцкаму фюрэру. Трэк заканчваецца сэмплам з выступу Адольфа Гітлера. У песні Канье выкарыстаў цэлую серыю расісцкіх і радыкальна антысеміцкіх эпітэтаў. У той час як СМІ музычнага і агульнага характару ўспрынялі трэк Уэста рэзка крытычна, ультраправы публіцыст Нік Фуэнтес (якога Уэст называў «мой любімы беласупремасіцкі браценік») назваў яе «песняй года». Яна была выпушчаная эксклюзіўна ў X, паколькі Spotify і YouTube падвергнулі песню цэнзуры з-за яе ўтрымання. Песня была афіцыйна забароненая ў Германіі праз законы аб забароне нацысцкай партыі, аднак стала медыявірусам у Інтэрнэце. Тады ж Уэст афіцыйна адкрыў сваю краму, у якой стаў прадаваць футболкі, на якіх напісана свастыка. Пазней урад Аўстраліі забараніла Уэсту ўезд у краіну, анулявала яго візу і вымусіла адмяніць канцэрты з-за прапаганды нацызму.

Аднак ужо 22 мая Уэст напісаў, што яго антысемітызму канчаткова наступіў канец. Ён пагутарыў з дзецьмі і «папрасіў Бога дараваць яму за ўсё». Следам ён падвергнуў самацэнзуры ўласную творчасць, выпусціўшы новыя версіі абедзвюх антысеміцкіх песень, у якіх замяніў радкі з праслаўленнем нацыстаў і Гітлера і прыніжэннем габрэяў на згадванне хрысціянства і малітвы Богу і памяняў назву альбома на In a Perfect World, адначасова пераназваўшы «Heil Hitler» у «Hallelujah». Таксама рэпер ахвяраваў грошы Мемарыяльнаму музею Халакоста і назваў сябе перакананым антыфашыстам. У ліпені ён заявіў, што жадання заявіць нешта антысеміцкае ў яго няма зусім і ён адчувае сябе так нашмат лепш.

У ліпені 2025 года Уэст заявіў, што альбом In a Perfect World не выйдзе, паколькі ён не хоча мець нічога агульнага з песнямі, якія напісаў падчас свайго заўзятага антысемітызму. Замест гэтага ён заявіў, што выйдзе толькі яго 13 студыйны альбом Bully, некалькі разоў перанёсшы выхад і канчаткова запланаваўшы яго на 20 сакавіка 2026 года. Напярэдадні выхаду альбома 26 студзеня 2026 года выйшла яго вялікае інтэрв'ю ў друкаванай версіі The Wall Street Journal, у якім ён патлумачыў свае паводзіны біпалярным стрэсавым засмучэннем з-за траўмы галавы ў 2002 годзе. У чарговы раз Уэст назваў сябе антыфашыстам і заявіў, што падтрымлівае цэнтры па барацьбе з антысемітызмам і глыбока просіць прабачэння за свае паводзіны. 29 студзеня 2026 года Уэст перанёс альбом ужо на 20 сакавіка.

Кандыдат у прэзідэнты

Зарэгістраваўся кандыдатам на пасаду прэзідэнта ЗША 2020 года ад Birthday Party. 19 ліпеня 2020 года правёў свой першы перадвыбарчы мітынг у штаце Паўднёвая Караліна. Уэст лічыць, што дзяржава не павінна забараняць аборты і прапанаваў выплачваць сем'ям, дзе нарадзілася дзіця, па 1 000 000 даляраў.

Музычныя стылі

За час сваёй кар'еры Уэст перакаштаваў мноства розных музычных стыляў і жанраў. На пытанне аб тым, хто аказаў уплыў на яго ранняе творчасць, Уэст назваў такіх артыстаў, як A Tribe Called Quest, Сціві Уандэр, Майкл Джэксан, Джордж Майкл, LL Cool J, Філ Колінз і Мадонна. Ён таксама назваў Puff Daddy «найбольш важным культурным дзеячам» у сваім жыцці, Дэвід Боўі — «адной з найважнейшых крыніц натхнення». Будучы падлеткам, Уэст пазнаёміўся з прадзюсарам No I.D., які стаў яго настаўнікам. No I.D. пускаў Уэста да сябе на студыю, дзе ён мог назіраць за ходам працы. Першым музычным стылем, выкарыстаным Уэстам, стаў так званы «бурундучы соўл» (англ.: chipmunk soul). Дадзеная тэхніка заснавана на выкарыстанні значна паскораных сэмплаў класічных соўл-кампазіцый, што робіць гук больш высокім. Па словах рэпера, ён запазычыў дадзены стыль у RZA з групы Wu-Tang Clan, які выкарыстоўваў яго ў 1990-х гадах. RZA станоўча адгукнуўся аб Уэст, заявіўшы што ён «вельмі моцна паважае» яго. Гэты стыль атрымаў вядомасць пасля выхаду альбома The Blueprint, прадзюсарам якога стаў Уэст. Пазней ён развіў яго ў сваім дэбютным альбоме, The College Dropout. Пасля таго, як няскончаная версія альбома трапіла ў Інтэрнэт, Уэст вырашыў значна палепшыць альбом, дадаўшы ў кампазіцыі, у ліку іншага, струнныя інструменты і госпел-хоры.

Канье Уэст выступае з аркестрам у 2007 годзе

Для працы над сваім другім альбомам, Late Registration, створаным пад уплывам выканаўцаў па-за жанру хіп-хоп, такіх як група Portishead, Уэст запрасіў амерыканскага кампазітара Джона Браяна. На Late Registration Уэст аб'яднаў свой хіп-хоп на аснове соўла з жывой аркестравай музыкай Браяна. Ён таксама выкарыстаў розныя перкусійныя інструменты, якія звычайна не выкарыстоўваюцца ў папулярнай ці хіп-хоп-музыцы, такія як берымбау, кітайскія званы і вібрафон. Па словах Роба Шэфілда з Rolling Stone, на Late Registration Уэст «спрабуе ператварыць увесь музычны свет у тэрыторыю хіп-хопа» і «знішчае ўсе клішэ, звязаныя з хіп-хопам». Музычны крытык Роберт Крыстгау пісаў, што «яшчэ ніколі хіп-хоп не быў гэтак комплексным і майстэрскім». Доўгі час Уэст быў адзіным папулярным выканаўцам, які гастраляваў са струнным аркестрам.

У сваім трэцім альбоме, Graduation, Уэст адышоў ад звыклага соўла. Палічыўшы, што ў Late Registration была дрэнная структура, Уэст вырашыў зрабіць Graduation больш шчыльным, прыбраўшы з яго скіты. Альбом уключаў у сябе элементы разнастайных жанраў, сярод якіх электра, дыска, рок-музыка і чыкагскі хаўс. Сярод крыніц натхнення таксама называюцца арэна-рок-гурты, такія як U2, The Rolling Stones і Led Zeppelin.

Roland TR-808 —драм-машына, якая стала асновай альбома 808s & Heartbreak

Выпушчаны пасля шэрагу асабістых узрушэнняў, чацвёрты альбом Уэста, 808s & Heartbreak, ашаламляльна адрозніваўся ад яго папярэдніх работ. На ім ён вырашыў адысці ад хіп-хопа ў бок электрапопа і сінці-попа. Пры стварэнні альбом шырока выкарыстоўвалася драм-машына TR-808, аўтатюн і праграмныя сінтэзатары. Гучанне альбома параўноўвалі з пост-панкам 1980-х і нью-вейвам. Уэст пазней прызнаўся, што працуючы над альбомам слухаў такіх музыкаў, як Joy Division, Гэры Ньюмана, TJ Swan і Бой Джордж. Пазней Уэст назваў гэты альбом «першым чорным нью-вэйв-альбомам». Выкарыстоўваючы «мінімалістычны, але функцыянальны» падыход да стварэння музыкі, Уэст апрацоўваў свой голас аўтацюнам, змяняў вышыню гуку ў TR-808, каб атрымаць скажонае, электроннае гучанне, пасля чаго дадаваў да ўсяго гэтага такія традыцыйныя інструменты, як японскія барабаны тайко. Па словах Мэцью Траммелла з Rolling Stone, альбом апярэджваў свой час і быў «магчыма, самай бліскучай працай» Уэста.

У сваім пятым альбоме, My Beautiful Dark Twisted Fantasy, які сам Уэст назваў «альбомам-выбачэннем» за сваю выхадку на MTV VMA 2009, ён вярнуўся да хіп-хопу. Альбом, адзначаны крытыкамі за яго максімалісцкае гучанне, уключае ў сябе элементы ўсіх папярэдніх альбомаў Уэста. Entertainment Weekly адзначае «раскошны соўл з The College Dropout 2004 года, сімфанічнае пышнасць Late Registration, глянец Graduation 2007 года і эмацыйна знясіленыя электронныя матывы 808s & Heartbreak 2008 года». Эндзі Келман з AllMusic назваў My Beautiful Dark Twisted Fantasy «кульмінацыяй» першых пяці альбомаў рэпера, заўважыўшы, што ён «не проста запазычвае іх характарыстыкі», а аб'ядноўвае іх элементы так, што іх «цяжка аддзяліць адзін ад аднаго і пералічыць».

Уэст выступае ў 2013 годзе ў рамках Yeezus Tour

Шосты альбом, Yeezus, названы Уэстам «пратэстам супраць музыкі», быў выкананы ў рэзкім стылі, заснаваным на розных жанрах. Музычны крытык Грег Кот у сваёй рэцэнзіі «Yeezus Канье Уэста — [альбом, які] няпроста слухаць» для газеты Chicago Tribune піша: «пры першым праслухоўванні, ён варожы, рэзкі (як па гучанні, так і па тэкстах) і з'яўляецца наўмысна адштурхвае, быццам ён спецыяльна створаны з мэтай праверыць самых заўзятых фанатаў [Уэста]». Журналіст адзначыў, што альбом спалучае ў сабе элементы эйсід-хаўса 80-х, чыкагскага дрыла 2013 года ў стылі Chief Keef і King Louie, індастрыял 90-х і эксперыментальнага хіп-хопа ў стылі Сола Уільямса, Death Grips і Odd Future. У ліку жанраў, элементы якіх прадстаўлены ў альбоме, таксама называюцца трэп, панк-рок і электра. Натхніўшыся мінімалістычным дызайнам архітэктара Ле Корбюзье, Уэст выкарыстаў скажоныя гукі драм-машын і «сінтэзатары, якія гучаць быццам яны паламаныя». Кампазіцыі альбома стылізаваныя пад пашкоджаныя гукавыя файлы, а вакальная частка зменена аўтацюнам і эфектамі мадуляцыі настолькі, што словы нярэдка становяцца цяжкаадметнымі. Сэмплы, выкарыстаныя Уэстам у альбоме, адрозніваліся адзін ад аднаго паходжаннем: рэпер выкарыстаў як амерыканскія кампазіцыі накшталт «Strange Fruit», выкананую Нінай Сымон, так і замежныя накшталт «Gyöngyhajú lány» венгерскага рок-гурта Omega і «Are Zindagi Hai Khel» індыйскага кампазітара Рахула Дэў Бурмана.

Сёмы альбом рэпера, The Life of Pablo, адрозніваўся ад папярэдніх альбомаў тым, што ён не быў выпушчаны на фізічных носьбітах і Уэст працягваў уносіць у яго змены ўжо пасля выхаду. Entertainment Weekly адзначыў «сырую, часам нават спецыяльна пакінутую бязладнай кампазіцыю». Rolling Stone назваў яго «бязладным альбомам, які выглядае так, быццам яго адмыслова стварылі такім, пасля дакладнага як лазер Yeezus» і які «спраектаваны так, каб гучаць быццам над ім усё яшчэ працуюць». Часопіс Slant Magazine піша, што «альбом дзіўна звязвае розныя стадыі Канье: энтузіяста соўл-сэмплаў, забітага горам спевака пад аўтацюнам, геданістычнага авант-поп-кампазітара і індастрыял-рэп-балбатуна». Іншы часопіс Slate заявіў, што The Life of Pablo — «вызначана падобны на альбом-барацьбу».

Іншая дзейнасць

Канье Уэст у 2010 годзе

Індустрыя моды

Ужо стаўшы вядомым як музыка, Канье Уэст зацікавіўся індустрыяй моды і захацеў займацца дызайнам адзення. У верасні 2005 года ён абвясціў, што рыхтуе сваю лінію адзення Pastelle. "Цяпер, калі я выйграў «Грэмі» і скончыў працу над Late Registration, я гатовы запусціць сваю лінію адзення гэтай вясной", - заяўляў рэпер. Праца над ёй ішла чатыры гады, асобныя яе элементы дэманстраваліся Уэстам на розных цырымоніях, аднак у 2009 годзе было абвешчана аб закрыцці лініі. У тым жа годзе Уэст, у супрацоўніцтве з Nike, выпусціў снікеры, другая версія якіх, Air Yeezy 2, была выпушчаная ў 2012 годзе. Увесну 2009 года былі прадстаўлены створаныя Уэстам сумесна з Louis Vuitton снікеры. Яны былі запушчаны ў продаж у чэрвені 2009 года. Акрамя гэтага Уэст супрацоўнічаў з італьянскім дызайнерам абутку і японскім брэндам BAPE. У кастрычніку 2011 года Уэст прадставіў на Тыдні моды ў Парыжы сваю першую жаночую калекцыю, DW Kanye West. Яго падтрымалі такія мадэльеры, як Дын і Дэн Кейтэн, Аліўе Тэйскенс і Джэрэмі Скот. Нягледзячы на гэта, калекцыя атрымала прахалодныя і негатыўныя водгукі крытыкаў. У сакавіку 2012 года Уэст прадставіў сваю другую калекцыю, якая атрымала больш станоўчыя водгукі.

У лістападзе 2013 года стала вядома, што Уэст спыніў супрацоўніцтва з Nike і працуе з Adidas. У лютым 2015 года былі прадстаўлены сумесныя з Adidas снікеры Yeezy 750 Boost. У кастрычніку 2015 года была прадстаўлена першая сумесная лінія адзення Adidas і Канье Уэста, Yeezy Season 1. Яна атрымала станоўчыя водгукі крытыкаў, часопіс Vogue адзначыў «мілітарысцкі аспект» — калекцыя была створана пасля таго, як Уэст ўбачыў беспарадкі ў Англіі ў 2011 годзе. У чэрвені 2015 года былі прадстаўлены другія створаныя сумесна з Adidas снікёры, Yeezy Boost 350. У верасні 2015 года, падчас тыдня моды ў Нью-Ёрку, Уэст прадставіў калекцыю адзення Yeezy Season 2, на гэты раз створаную незалежна ад Adidas. У кастрычніку ён прадставіў чаравікі Yeezy 950 Boot, створаныя сумесна з Adidas. 11 лютага 2016 года, адначасова з прэзентацыяй яго альбома The Life of Pablo, у Мэдысан-сквер-гардэн была прадстаўлена калекцыя адзення Yeezy Season 3.

Бізнес

У 2004 годзе, неўзабаве пасля выпуску дэбютнага альбома The College Dropout, Канье Уэст заснаваў лэйбл GOOD Music, у супрацоўніцтве з Sony BMG. Першымі музыкамі лэйбла сталі сам Уэст, Common і Джон Леджэнд. У цяперашні час у ліку артыстаў лэйбла: сам Уэст, Big Sean, Mirza Ragimkhanov, Pusha T, Теяна Тэйлар, Mos Def, D’banj і Джон Леджэнд, а таксама прадзюсары, у ліку якіх, Hudson Mohawke, Q-Tip, Трэвіс Скот, No I.D., Джэф Баскер і S1. У лістападзе 2015 года Уэст прызначыў рэпера Pusha T на пасаду прэзідэнта лэйбла. У 2008 годзе рэпер абвясціў, што збіраецца адкрыць дзесяць рэстаранаў сеткі хуткага харчавання Fatburger. Было адкрыта два рэстарана, аднак адзін з іх неўзабаве зачыніўся, а другі быў выкуплены самой сеткай.

У студзені 2012 года Уэст абвясціў аб стварэнні крэатыўнага агенцтва DONDA, названы ў гонар яго маці. У анонсе Уэст заявіў, што кампанія «працягне тое, што не паспеў скончыць Стыў Джобс» і што яна будзе «збіраць найвялікшых мысляроў і змяшчаць іх у крэатыўную прастору, у якой яны змогуць абменьвацца ідэямі». Мэтай кампаніі было заяўлена «стварэнне прадуктаў і ўражанняў, якія людзі захочуць і змогуць набыць». Крытыкі адзначалі мінімалістычную стылістыку прадуктаў кампаніі.

У сакавіку 2015 года было абвешчана, што Уэст стаў саўладальнікам сэрвісу струменевага вяшчання Tidal. Сэрвіс спецыялізуецца на трансляцыі lossless-аўдыё (cціск аўдыя без страт) і кліпаў высокага дазволу. Усяго сэрвісам кіруюць 16 музыкаў, сярод якіх, акрамя Уэста, Беёнсе, Jay-Z, Рыяна, Мадонна і Нікі Мінаж. Гэта стала магчымым пасля таго, як Jay-Z выкупіў матчыну кампанію сэрвісу, Aspiro. Ідэяй Tidal стаў сэрвіс, кіраваны артыстамі, паколькі адзін з найбольш вядомых сэрвісаў струменевага вяшчання, Spotify, крытыкаваўся за нізкія выплаты. «Асноўная праблема-прымусіць усіх зноў паважаць музыку, разумець яе каштоўнасць», - заявіў Jay-Z У прэс-рэлізе.

Філантропія

У 2003 годзе Канье Уэст заснаваў у Чыкага ўласны дабрачынны фонд Kanye West Foundation, створаны з мэтай дапамагчы маладым і паменшыць непісьменнасць. У жніўні 2007 года фонд правёў дабрачынны канцэрт, на якім было сабрана больш за 500 000 даляраў. Пасля смерці маці рэпер пераназваў фонд у The Dr. Donda West Foundation, а ў 2011 годзе — цалкам закрыў яго.

У 2013 годзе Уэст, сумесна са сваім сябрам рэперам Rhymefest і яго жонка Доні Сміт, адкрыў некамерцыйную арганізацыю Donda's House. У ёй, у рамках праграмы Got Bars?, праводзіліся ўрокі для падлеткаў 15-24 гадоў, на якіх іх навучалі стварэнню музыкі. Акрамя гэтага былы прафесійны футбаліст праводзіў з імі заняткі па ёзе і фітнесу.

Канье Уэст прымаў актыўны ўдзел у многіх дабрачынных акцыях, канцэртах і розных зборах сродкаў: для дапамогі пацярпелым ад урагану «Катрына», фестывалі Жывая Планета Зямля, Сусветным дні водных рэсурсаў, дабрачынных марафонах Nike, а таксама сумеснай з MTV праграме дапамогі вайскоўцам, якія вярнуліся з вайны ў Іраку.

Дыскаграфія

Студыйныя альбомы

• The College Dropout (2004)
• Late Registration (2005)
• Graduation (2007)
• 808s & Heartbreak (2008)
• My Beautiful Dark Twisted Fantasy (2010)
• Yeezus (2013)
• The Life of Pablo (2016)
• Ye (2018)
• Jesus Is King (2019)
• Donda (2021)
• Donda 2 (2022)
• Bully (2026)

Альбомы ў суаўтарстве

• Watch the Throne (2011) (разам з Jay-Z)
• Kids See Ghosts (2018) (разам з Kid Cudi, як дуэт Kids See Ghosts)
• Vultures 1 (2024) (разам з Ty Dolla Sign, як дуэт ¥$)
• Vultures 2 (2024) (разам з Ty Dolla Sign, як дуэт ¥$)
• Never Stop (2025) (міні-альбом, разам з King Combs)

Кампіляцыі

• Cruel Summer (2012) (альбом-кампіляцыя артыстаў заснаванага Уэстам лэйбла GOOD Music)

Спасылкі

• На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Канье Уэст
• Fansite Архівавана 4 жніўня 2013.
• Афіцыйны сайт Архівавана 30 ліпеня 2009. (англ.)