Каэфіцыент паглынання

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці

Каэфіцыент паглынаннябезразмерная фізічная велічыня, якая характарызуе здольнасць цела паглынаць падаючае на яго выпрамяненне. У якасці літарнага пазначэння выкарыстоўваецца грэчаская [1].

Вызначэнне[правіць | правіць зыходнік]

Лікава каэфіцыент паглынання роўны адносіне патоку выпрамянення , паглынутага целам, да патоку выпрамянення , што ўпала на цела [1][2]:

Сума каэфіцыента паглынання і каэфіцыентаў адлюстравання, прапускання і рассейвання раўняецца адзінцы. Гэта сцвярджэнне вынікае з закона захавання энергіі.

У тых выпадках, калі спектр падаючага выпрамянення настолькі вузкі, што выпрамяненне можна лічыць монахраматычным, кажуць аб монахраматычным каэфіцыенце паглынання. Іншая ўжывальная ў такіх акалічнасцях назва мае тое ж значэнне, — паглынальная здольнасць[3] цела.

Калі спектр падаючага на цела выпрамянення шырокі, то адпаведны каэфіцыент паглынання называюць інтэгральным.

У агульным выпадку значэнне каэфіцыента паглынання цела залежыць як ад уласцівасцей самога цела, так і ад вугла падзення, спектральнага саставу і палярызацыі выпрамянення.

Каэфіцыент унутранага паглынання [правіць | правіць зыходнік]

У большай ступені характарызуе здольнасць паглынаць выпрамяненне матэрыяламі, а не целамі. Адпаведна, у адрозненне ад каэфіцыента паглынання ў яго вызначэнні выкарыстоўваецца не агульны паток , які ўпаў на на паверхню цела, а паток , што прайшоў праз уваходную паверхню цела.

Такім чынам, каэфіцыент унутранага паглынання вызначаецца з суадносін[1]:

Паток пры гэтым звязаны з роўнасцю:

дзе  — каэфіцыент адлюстравання.

У агульным выпадку, пры распаўсюджванні паралельнага пучка выпрамянення ў асяроддзі, дзе адначасова мае месца паглынанне і рассейванне выпрамянення, каэфіцыент унутранага паглынання звязаны з натуральнымі паказчыкамі паглынання і рассейвання суадносінамі:

дзе - адлегласць, пройдзеная выпрамяненнем у асяроддзі.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Заўвагі[правіць | правіць зыходнік]