Кірказон
Выгляд
| Кірказон | |||||||||||||||||
| Aristolochia littoralis | |||||||||||||||||
| Навуковая класіфікацыя | |||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
прамежныя рангі
| |||||||||||||||||
| Міжнародная навуковая назва | |||||||||||||||||
|
Aristolochia L. | |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
Кірказон[1][2] (Aristolochia) — род шматгадовых траў і дравяністыя ліян сямейства кірказонавыя (Aristolochiaceae). Расліна з’яўляецца атрутнай[3].
Апісанне
[правіць | правіць зыходнік]Шматгадовыя травы і дравяністыя ліяны. Лісце чаргаванае, сэрцападобнае (да 30 см у дыяметры). Кветкі ў пазухах лісця, няправільныя (да 27 см у дыяметры), са складаным прыстасаваннем да перакрыжаванага апылення насякомымі. Плод — каробачка. У лісці і насенні ёсць ядавіты алкалоід арысталахін. Лекавыя і дэкаратыўныя расліны.
Пашырэнне
[правіць | правіць зыходнік]Каля 350 відаў (паводле іншых даных 500 відаў). Пашыраны ў тропіках і субтропіках, некалькі відаў ва ўмераным поясе. На Беларусі адзіны дзікарослы від — кірказон павойнікавы, або какорнік (Aristolochia clematitis)[4], некалькі інтрадукаваных.
Крыніцы
[правіць | правіць зыходнік]- ↑ Кірказон у адпаведнасці з БЭ ў 18 тамах., Т.8. Мн., 1999, С.279
- ↑ Киселевский А. И. Латино-русско-белорусский ботанический словарь. — Мн.: «Наука и техника», 1967. — С. 18. — 160 с. — 2 350 экз.
- ↑ Сергей Бесараб Ядовитые декоративные растения в саду и огороде. Справочник // Хабр — habr.com, 23 ліпеня 2021, 14:58
- ↑ База Растения Беларуси(недаступная спасылка). Архівавана з першакрыніцы 6 сакавіка 2016. Праверана 8 красавіка 2014.
Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- І. М. Гарановіч. Кірказон // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 8: Канто — Кулі / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 1999. — Т. 8. — 576 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0144-3 (т. 8).