Ніуэ (мова)

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Disambig-dark.svg У гэтага паняцця ёсць іншыя значэнні Ніуэ, народ і краіна Ніуэ
Ніуэ
Саманазва: ko e vagahau Niuē
Краіны: Ніуэ, Новая Зеландыя
Рэгіёны: Палінезія
Афіцыйны статус: Ніуэ
Арганізацыя, якая рэгулюе:
Агульная колькасць носьбітаў: 8 тыс. (2010 г.)
Класіфікацыя
Катэгорыя: ???

Аўстранезійская
 Малайска-палінезійская

  
Моўныя коды
ISO 639-1:
ISO 639-2: niu
ISO 639-3: niu
Гл. таксама: Праект:Лінгвістыка

Ніу́э (саманазва ko e vagahau Niuē) — палінезійская мова, родная мова народа ніуэ. Афіцыйная мова Ніуэ. Большасць носьбітаў жыве ў Новай Зеландыі.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Да прыбыцця еўрапейцаў ніуэ падзяляліся на 2 групы моту і тафіці, якія размаўлялі на асобных дыялектах, што адрозніваліся пераважна лексічна. У XIX ст. пасля прыняцця хрысціянства ўзнікла пісьмовая мова. Паколькі місіянеры прыбывалі з Самоа, то яна ўвабрала многія рысы самаанскай мовы.

У 1927 - 1974 гг. выкладанне ў школах Ніуэ вялося на англійскай мове, што спрыяла скарачэнню носьбітаў роднай мовы ніуэ.

Пасля абвяшчэння самакіравання ў 1974 г. мова ніуэ набыла афіцыйны статус.

Лічэбнікі[правіць | правіць зыходнік]

1 taha 10 tahafulu 100 taha e teau 1000 taha e afe
2 ua 20 uafulu 200 ua (e) teau 2000 ua (e) afe
3 tolu 30 tolugofulu 300 tolu (e) teau 3000 tolu (e) afe
4 fa* 40 fagofulu etc. etc. etc. etc.
5 lima 50 limagofulu
6 ono etc. etc.
7 fitu
8 valu
9 hiva

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]