Прэзідэнт Мексікі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Прэзідэнт Мексіканскіх Злучаных Штатаў
Presidente de los Estados Unidos Mexicanos
Mexican Presidential Standard.svg
Сцяг прэзідэнта Мексікі
Афіцыйная рэзідэнцыя

Лос-Пінас

Прызначаецца

па выніках прамых выбараў

Тэрмін паўнамоцтваў

6 гадоў, не больш за адзін тэрмін

Пасада з'явілася

10 кастрычніка 1824

Першы на пасадзе

Гуадалупэ Вікторыя

Сайт

http://presidencia.gob.mx

Прэзідэнт Мексіканскіх Злучаных Штатаў — глава выканаўчай улады Мексікі.

Выбары і кампетэнцыя[правіць | правіць зыходнік]

Прэзідэнт выбіраецца на шасцігадовы тэрмін без права перавыбрання. Выбары праходзяць у адзін тур і пераможца вызначаецца простай большасцю галасоў. У 2012 годзе прэзідэнтам Мексікі быў абраны Энрыке Пенья Ньета (заняў пасаду 1 снежня 2012 года), кандыдат ад Інстытуцыйна-рэвалюцыйнай партыі.

У якасці главы выканаўчай улады Прэзідэнт кіруе ўсім дзяржаўным апаратам, прызначае і звальняе вышэйшых службовых асоб Федэрацыі і Федэральнай акругі, узначальвае ўзброеныя сілы. Яму пададзена права заканадаўчай ініцыятывы, і практычна большасць законапраектаў, якія абмяркоўваюцца і зацвярджаюцца Кангрэсам, зыходзіць ад выканаўчай улады. Прэзідэнт мае права вета, аднак з прычыны таго, што ён мае магчымасць цалкам кантраляваць заканадаўчы працэс, яно не атрымала ў Мексіцы распаўсюджання. Прэзідэнт мае права ўводзіць надзвычайнае становішча, прыпыняць дзеянне канстытуцыйных гарантый, рэалізоўваць магчымасць федэральнай інтэрвенцыі ва ўнутраныя справы штатаў. Ён выдае дэкрэты, якія маюць сілу закона. Усе пастановы, дэкрэты, рашэнні і загады Прэзідэнта павінны быць змацаваны подпісам дзяржаўнага сакратара, да якога адносіцца адпаведны акт[1].

Нароўні з шырокімі паўнамоцтвамі прэзідэнт у сваіх дзеяннях звязаны са мноствам пісаных і няпісаных умоўнасцей і абмежаванняў. Перш за ўсё, ён абавязаны выконваць канстытуцыю, па-другое, яго тэрмін кіравання абмежаваны 6 гадамі. Ставіць пытанне аб другім тэрміне азначае парушыць адзін з асноўных ідэалаў Мексіканскай рэвалюцыі – «неперавыбранне». Таксама прэзідэнт не можа адкрыта паквапіцца на асноўныя дэмакратычныя заваяванні рэвалюцыі, на закон аб аграрнай рэформе, аб нацыяналізацыі нафтаздабычы і яе першаснай перапрацоўцы, на незалежны замежнапалітычны курс краіны, які стаў ужо традыцыйным, і інш. Гэта прадвызначае пераемнасць палітыкі кожнай адміністрацыі па шэрагу кардынальных кірункаў, а таксама забяспечвае ёй шырокую падтрымку насельніцтва.

Зноскі

  1. Правовые системы стран мира: энцикл. справ / Ф. М. Решетников и др.; Отв. ред. А. Я. Сухарев — Издание 2-е, испр. и доп. — М.: Норма, 2001. — ISBN 5891235277.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]