Скрыўленне пазваночніка

Не блытаць з Склероз.

Скаліёз
рэнтгенаўскі здымак пазваночніка пацыента са скаліёзам з правабаковым скрыўленнем у грудным аддзеле і левабаковым скрыўленнем у паяснічным аддзеле пазваночніка. Здымак адмыслова размешчаны так, каб правы бок здымка адпавядала праваму боку цела, гледзячы са спіны . Менавіта так здымкі разглядаюцца артапедычнымі хірургамі, якія суадносяць іх са становішчам цела пацыента на аперацыйным стале.
МКХ-11	FA70.1
МКХ-10	M41.
МКХ-10-КМ	M41 і M41.9
МКХ-9	737
МКХ-9-КМ	737.43
OMIM	181800
DiseasesDB	26545
MedlinePlus	001241
eMedicine	med/618 orthoped/627pmr/293radio/627
MeSH	D012600
Медыяфайлы на Вікісховішчы

Скрыўленне пазваночніка (хрыбетніка), таксама скаліёз (грэч. σκολιός — «крывы», лац.: scoliōsis) — устойлівае бакавое адхіленне пазваночніка (у франтальнай плоскасці).

Віды скаліёзу

У сусветнай практыцы скаліёзы адрозніваюць па розніцы ў часе іх праявы (маніфестацыі) у тыповыя скачкі росту.

• Інфантыльнымі ідыяпатычнымі скаліёзамі называюцца скаліёзы, якія з'явіліся паміж першым і другім годам жыцця.
• Ювенільнымі ідыяпатычнымі скаліёзамі называюцца скаліёзы, якія з'явіліся паміж чатырма гадамі і шасцю.
• Адалесцэнтнымі (падлеткавымі) ідыяпатычнымі скаліёзамі называюцца скаліёзы, якія ўзнікаюць у асноўным паміж дзесяццю і чатырнаццаццю гадамі.

Па лакалізацыі скрыўленняў адрозніваюць:

• Таракальны скаліёз — скрыўленне толькі ў грудным аддзеле пазваночніка.
• Люмбальны скаліёз — скрыўленне толькі ў паяснічным аддзеле пазваночніка.
• Таракалюмбальны скаліёз — адно скрыўленне ў зоне грудапаяснічнага пераходу.
• Камбінаваны скаліёз — падвойнае S-падобнае скрыўленне.

Літаратура

• Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 14: Рэле — Слаявіна / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 2002. — Т. 14. — 512 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0238-5 (т. 14).
• Алена Пою. Скаліёз не «праходзіць», але спыніць хваробу можна // Рэгіянальная газета. — 4 снежня 2010. Архівавана з першакрыніцы 4 сакавіка 2016.