Солефтэа (камуна)
Выгляд
| Солефтэа | |||
|---|---|---|---|
| шведск.: Sollefteå kommun | |||
| | |||
|
|||
| Краіна |
|
||
| Уваходзіць у | Вестэрнорланд | ||
| Адміністрацыйны цэнтр | Солефтэа | ||
| Дата ўтварэння | 1 студзеня 1971[3] | ||
| Кіраўнік | Johan Andersson[d][1][2] | ||
| Насельніцтва (2012) | 19 814 чал. | ||
| Шчыльнасць | 3,7 чал./км² | ||
| Плошча | 5 761,82 км² | ||
|
|
|||
| Афіцыйны сайт | |||
Камуна Солефтэа (шведск.: Sollefteå kommun) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка мясцовага самакіравання, якая знаходзіцца ў лене Вестэрнорланд у паўночнай Швецыі. Солефтэа 19-ая па памеры тэрыторыі камуна Швеції. Адміністрацыйны цэнтр камуны — горад Солефтэа.
Насельніцтва
[правіць | правіць зыходнік]Насельніцтва складае 19 814 чалавек (па стане на верасень 2012 года)[4].
| Колькасць насельніцтва камуны Соллефтео за 1970-2010 гады | ||||
|---|---|---|---|---|
| Год | Насельніцтва | |||
| 1970 | 27 495 | |||
| 1975 | 26 210 | |||
| 1980 | 26 053 | |||
| 1985 | 25 401 | |||
| 1990 | 24 840 | |||
| 1995 | 23 936 | |||
| 2000 | 21 978 | |||
| 2005 | 20 976 | |||
| 2010 | 20 255 | |||
| Крыніца: SCB | ||||
Населеныя пункты
[правіць | правіць зыходнік]Камуне падпарадкаваныя 6 гарадскіх пасяленняў (tätort) та сельськія, найбольшыя з якіх:
- Солефтэа (Sollefteå)
- Форсму (Forsmo)
- Юнселе (Junsele)
- Лонгселе (Långsele)
- Несакер (Näsåker)
- Рамселе (Ramsele)
Галерэя
[правіць | правіць зыходнік]-
Будынак суда
(Солефтэа) -
Царква
(Рамселе) -
Гарадок Юнселе
-
Возера Блоцерн
Крыніцы
[правіць | правіць зыходнік]- ↑ https://web.archive.org/web/20190111175809/https://www.nordsverige.se/rep/ett-historiskt-fullmaktige/reprlr!qTueNebbWv0C5ZHwIOnmgg/ Праверана 11 студзеня 2019.
- ↑ https://www.solleftea.se/Kommun--politik/kommunens-organisation/fortroendevalda Праверана 10 сакавіка 2025.
- ↑ Andersson P. Sveriges kommunindelning 1863-1993 — Mjölby: Draking, 1993. — 132 с. — ISBN 978-91-87784-05-7
- ↑ Folkmangd i riket, lan och kommuner (шведск.). Цэнтральнае бюро статыстыкі Швецыі. Архівавана з першакрыніцы 20 жніўня 2013. Праверана 17 лютага 2018.