Уладзімір Сяргеевіч Салаўёў

З пляцоўкі Вікіпедыя
(Пасля перасылкі з Уладзімір Салаўёў)
Jump to navigation Jump to search
Уладзімір Сяргеевіч Салаўёў
Партрэт
Род дзейнасці:

філосаф, паэт, публіцыст, выкладчык універсітэта, літаратурны крытык

Дата нараджэння:

28 студзеня 1853(1853-01-28)[1][2]

Месца нараджэння:

Масква, Маскоўская губерня, Расійская імперыя[3][1]

Дата смерці:

13 жніўня 1900(1900-08-13)[1][2] (47 гадоў)

Месца смерці:

Вузкае[d], Ясенева[d][1][2]

Месца пахавання:

Новадзявочыя могілкі

Бацька:

Сяргей Міхайлавіч Салаўёў[1]

Месца працы:

Маскоўскі дзяржаўны ўніверсітэт імя М. В. Ламаносава

Альма-матар:

Маскоўскі дзяржаўны ўніверсітэт імя М. В. Ламаносава[1]

Commons-logo.svg Уладзімір Сяргеевіч Салаўёў на Вікісховішчы
Лагатып Вікікрыніц Творы ў Вікікрыніцах

Уладзімір Сяргеевіч Салаўёў (руск.: Владимир Сергеевич Соловьёв; 16 студзеня (28 студзеня) 1853, Масква — 31 ліпеня (13 жніўня) 1900, маёнтак Вузкае, Маскоўскі павет, Маскоўская губерня) — рускі філосаф, багаслоў, паэт, публіцыст, літаратурны крытык; ганаровы акадэмік Імператарскай Акадэміі навук па разраду прыгожага пісьменства (1900). Стаяў ля вытокаў рускага «духоўнага адраджэння» пачатку XX стагоддзя. Аказаў уплыў на рэлігійную філасофію Н. А. Бярдзяева, С. М. Булгакава, С. Н. і Я. Н. Трубяцкога, П. А. Фларэнскага, С. Л. Франка, а таксама на творчасць паэтаў-сімвалістаў — А. Белага, А. Блока і інш.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Роднянская И. Б. Соловьёв // Краткая литературная энциклопедияМ.: Советская энциклопедия, 1972. — Т. 7. — С. 53–56.
  2. 2,0 2,1 2,2 К. Арсеньев, Э. Радлов Соловьев, Владимир Сергеевич // Энциклопедический словарьСПб.: Брокгауз—Ефрон, 1900. — Т. XXXа. — С. 785–796.
  3. Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #118819127 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 13 снежня 2014.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.14: Рэле — Слаявіна / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш — Мн.: БелЭн, 2002. — Т. 14. — 512 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0238-5 (Т. 14).