Ф-1

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
F-1 cyb.jpg

Ф-1 (індэкс ГРАУ — 57-Г-721) — ручная проціпяхотная абарончая граната. Прызначана для паражэння жывой сілы ў абарончым бою. З-за значнага радыуса разлёту аскепкаў кідаць яе можна толькі з-за хованкі, з бронетранспарцёра ці з танка.

Граната Ф-1 належыць да ручных проціпяхотных аскепкавых абарончых гранатаў дыстанцыйнага дзеяння. Канструкцыя яе апынулася гэтак удалай, што без прынцыповых змен праіснавала да цяперашняга часу. Трохі змянялася і дапрацоўвалася дзеля падвышэння надзейнасці эксплуатавання канструкцыя запала.

Ручная — дастаўляецца да цэлі за кошт кідка рукой салдата.

Проціпяхотная — прызначана для паразы жывой сілы суперніка.

Аскепкавая — параза вырабляецца пераважна з дапамогай аскепкаў металічнага корпуса гранаты.

Абарончая — радыус разлёту аскепкаў перавышае сярэднюю далёкасць кідка гранаты з дапамогай цягліцавай сілы ваяра, што абумаўляе патрэбу кідка гранаты з хованкі каб пазбегнуць паразы аскепкамі сваёй жа гранаты.

Дыстанцыйнага дзеяння — падрыў гранаты адбываецца праз некаторы час пасля кідка (3,2…4,2 з).

Характарыстыкі[правіць | правіць зыходнік]

  • Дыяметр, мм 55
  • Вышыня корпуса, мм 86
  • Вышыня з запалам, мм 117
  • Маса гранаты, кг 0,6
  • Маса СТСТ, кг 0,06-0,09
  • Тып СТСТ траціл
  • Запал УЗРГМ
  • Час запаволення, сек 3,2-4,2
  • Далёкасць кідка: 35-40 м
  • Радыус паразы аскепкамі: 5 м
  • 200 м — бяспечная адлегласць
  • Колькасць аскепкаў да 300 шт.

Ужыванне[правіць | правіць зыходнік]

Для ўжывання гранаты трэба разагнуць вусікі засцерагальнай чакі, узяць гранату ў правую руку так, каб пальцы прыціскалі рычаг да корпуса. Перад кіданнем гранаты, прасунуўшы ўказальны палец левай рукі ў кольца чакі, выдраць яе. Граната можа працягваць заставацца ў руцэ колькі заўгодна доўга, пакуль не адпушчаны рычаг, ударнік запала не можа пабіць капсуль (у прынцыпе, калі патрэба ў кідку гранаты знікла, а чака не выкінута, яе можна (не адпускаючы рычаг!) уставіць назад; пасля загінання вусікаў чакі граната прыдатная да нармальнага захоўвання).

Пасля выбару моманту кідка і мэты — кінуць у мэту гранату. У гэты момант рычаг пад уплывам спружыны ўдарніка павернецца, вызваляючы ўдарнік, і адляціць убок. Ударнік насячэ капсуль і праз 3,2 — 4,2 сек адбудзецца выбух.

Граната прызначана для паразы жывой сілы і небраняванай тэхнікі. Паражальнымі фактарамі з'яўляюцца непасрэднае фугаснае дзеянне выбухоўкі і аскепкі, што фармуюцца пры разбурэнні металічнай абалонкі гранаты.

Таксама гранаты Ф-1 часта выкарыстоўваюцца пры пастаноўцы расцяжак, гэта абумоўлена колькасцю аскепкаў, што падвышае шанцы на паразу суперніка, і надзейным запалам, якому не пашкодзіць працяглае знаходжанне ў неспрыяльных умовах перад тым, як пастка спрацуе.

Камбінацыя з 2-х гранат Ф-1 стварае расцяжку, што валодае яшчэ і некаторымі супрацьсапёрнымі уласцівасцямі — яна выбухае пры пераразанні тросіка (дроту). У спецпадраздзяленнях гранату Ф-1 «дапрацоўваюць», перад усталёўкай у якасці расцяжкі, спілоўваюць дэтануючы зарад і прыбіраюць кнот. Ці ўсталёўваюць мінны выбухоўнік імгненнага дзеяння, прыдатны па памерах. Тым самым дамагаюцца практычна імгненнага выбуху і пазбываюць суперніка 3,2 — 4,5 сек. на выратаванне.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]