Хер’едален (камуна)
Выгляд
| Хер’едален | |||
|---|---|---|---|
| шведск.: Härjedalens kommun | |||
| | |||
|
|||
| Краіна |
|
||
| Уваходзіць у | Емтланд | ||
| Адміністрацыйны цэнтр | Свег | ||
| Дата ўтварэння | 1 студзеня 1974 | ||
| Кіраўнік | Lars-Gunnar Nordlander[d][1][2] | ||
| Насельніцтва (2012) | 10 223 чал. | ||
| Шчыльнасць | 0,9 чал./км² | ||
| Плошча | 11 859,62 км² | ||
|
|
|||
| Афіцыйны сайт | |||
Камуна Хер’едален (шведск.: Härjedalens kommun) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка мясцовага самакіравання, якая знаходзіцца ў лене Емтланд у цэнтральнай Швецыі на мяжы з Нарвегіяй. Хер’едален 5-ая па памеры тэрыторыі камуна Швецыі. Адміністрацыйны цэнтр камуны — горад Свег.
Насельніцтва
[правіць | правіць зыходнік]Насельніцтва складае 10 223 чалавек (па стане на верасень 2012 года)[3].
| Колькасць насельніцтва камуны Хер’едален за 1900-2010 гады | ||||
|---|---|---|---|---|
| Год | Насельніцтва | |||
| 1900 | 12 309 | |||
| 1950 | 16 080 | |||
| 1960 | 15 417 | |||
| 1975 | 13 015 | |||
| 1980 | 13 096 | |||
| 1990 | 12 491 | |||
| 2000 | 11 415 | |||
| 2005 | 10 889 | |||
| 2010 | 10 454 | |||
| Крыніца: SCB | ||||
Населеныя пункты
[правіць | правіць зыходнік]Камуне падпарадкаваныя 8 гарадскіх пасяленняў (tätort) і некалькі сельскіх, найбольшыя з якіх:
- Свег (Sveg)
- Фунесдален (Funäsdalen)
- Хедэ (Hede)
- Ітэрхогдаль (Ytterhogdal)
- Вемдален (Vemdalen)
- Ульвчэлла (Ulvkälla)
- Лільхердаль (Lillhärdal)
Галерэя
[правіць | правіць зыходнік]-
Драўляны мядзведзь
(Свег) -
Царква
(Хедэ) -
Вадаспад Тэнес
-
Возера Руген
Крыніцы
[правіць | правіць зыходнік]- ↑ https://www.tidningenharjedalen.se/2024-10-06/vardbitradet-som-blev-kommunalrad/ Праверана 24 сакавіка 2025.
- ↑ https://www.svensktnaringsliv.se/regioner/jamtland/jag-tycker-att-vi-ar-oppna-for-diskussion_1167103.html Праверана 24 сакавіка 2025.
- ↑ Folkmangd i riket, lan och kommuner (шведск.). Цэнтральнае бюро статыстыкі Швецыі. Архівавана з першакрыніцы 20 жніўня 2013. Праверана 21 лютага 2018.
Спасылкі
[правіць | правіць зыходнік]- Сайт камуны Архівавана 18 снежня 2014.