Цвік

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Цвікі

Цвік — выкананы з цвёрдага метала, часцей за ўсё сталі рэч, з аднаго бока завостраная, а з другога скончаны плоскім капялюшыкам, служыць для злучэння розных элементаў (звычайна дрэва), іх забіваннем. Для забівання цвікоў ужываецца малаток. Звычайна, пры працах патрабуючых хуткага забівання вялікай колькасці цвікоў карыстаюцца электрычнымі ці пнеўматычнымі малаткамі, якія патрабуюць спецыяльных цвікоў, злучаных платыкавым пасам.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Пнеўматычны малаток

У старажытнасці чалавек вырабляў цвікі з костак рыбы, шыпоў раслін, з дрэва цвёрдых парод.

У эпоху бронзавай культуры з'явіліся першыя металічныя цвікі — літыя і кованыя. Потым цвікі сталі вырабляцца з меднага і жалезнага дрота.

У наш час цвікі вырабляюцца ў асноўным з жалеза. У асобных выпадках яны вырабляюцца з латуні, медзі, цынка і іншых матэрыялаў.

Тэхналогія вытворчасці[правіць | правіць зыходнік]

К канцу XIX стагоддзя каваныя цвікі складалі прадмет абшырнай кустарнай вытворчасці. Вытворчасць, як правіла, заключвалась у наступным: рабочы браў жалезны прут, накаляў у горне, ударамі молата адцягваў яго на кавадле, заастрая на канцэ і пакідая ўтаўшчэнне на месцы будучай галоўкі. Затым прут ля галоўкі адсякался і ўстаўляўся ў брусок з адтулінай, пасля чаго галоўка расплюшчвалась малатком.