Якаў Барысавіч Зэльдовіч

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search

Якаў Барысавіч Зэльдовіч (руск.: Зельдович Яков Борисович; 20 ліпеня 1869, Навагрудак15 мая 1949, Ленінград) — савецкі вучоны ў галіне хірургіі, марфалогіі. Доктар медыцынскіх навук (1896), прафесар (1922). Заслужаны дзеяч навукі РСФСР.Родапачынальнік прымянення рэнтгенаўскага выпраменьвання ў анатамічных даследаваннях.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Скончыў у 1893 медыцынскі факультэт ІМУ. У 1901—1904 гг. — супрацоўнік пры кафедры нармальнай анатоміі С.- Пецярбургскага жаночага медыцынскага інстытута; у 1904—1906 гг. старэйшы ардынатар ваенна-палявога запаснога шпіталя ў Маньчжурыі; у 1906—1922 гг. — старшы празектар кафедры нармальнай анатоміі С.-Пецярбургскага жаночага медыцынскага інстытута. Адначасова ў 1914—1918 гг. загадваў адным з часовых лазарэтаў ў Санкт-Пецярбургу; ў 1922 г. — прыват-дацэнт кафедры аператыўнай хірургіі Дзяржаўнага інстытута медыцынскіх ведаў (ДІМВ). У 1922—1949 гг. загадваў кафедрай нармальнай анатоміі ДІМВ (2-га Ленінградскага медыцынскага інстытута, Ленінградскага сан-гіг. мед. ін-та).

Навуковыя працы[правіць | правіць зыходнік]

  • «Патолого-анатомические изменения в почках у детей при врожденном сифилисе»: Дис.–СПб., 1896;
  • «Множественность почечной артерии и хирургическое значение этого явления».–СПб., 1906

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]