(243) Іда
Выгляд
| (243) Іда | |
|---|---|
| | |
| Адкрыццё | |
| Першаадкрывальнік | Іаган Паліза[1] |
| Месца выяўлення | Венская абсерваторыя[1] |
| Дата выяўлення | 29 верасня 1884[2] |
| Эпанім | Ida[d] |
| Альтэрнатыўныя абазначэнні | 1988 DB1[2], A910 CD[2] і A884 SB[2] |
| Арбітальныя характарыстыкі | |
| Эксцэнтрысітэт (e) | +0.04554826377288688 |
| Вялікая паўвось (a) | 2,862543414671 ± 0 астранамічная адзінка[3] |
| Перыгелій (q) | 2,732159532159 ± 0 астранамічная адзінка[3] |
| Афелій (Q) | 2,992927297184 ± 0 астранамічная адзінка[3] |
| Перыяд абарачэння (P) | 1 768,9947745189 ± 0 суткі[3] |
| Схіленне (i) | 1,138 ± 0,001 ° і 1,130114887491 ± 0 °[3] |
| Даўгата ўзыходнага вузла (Ω) | 323,54831604213 ± 0 °[3] |
| Аргумент перыгелія (ω) | 113,78852160587 ± 0 °[3] |
| Сярэдняя анамалія (M) | 8,484984861572 ± 0 °[3] |
| Спадарожнік астэроіда | (243) Ida I Dactyl[d] |
| Абсалютная зорная велічыня | 10,08[3] |
| Альбеда | 0,262 ± 0,032[2] |
(243) Іда (лац.: Ida) — невялікі астэроід галоўнага пояса. Адкрыты 29 верасня 1884 года аўстрыйскім астраномам Іаганам Палізам і названы ў гонар німфы Іды — персанажа старажытнагрэчаскай міфалогіі.
Як і ўсе астэроіды галоўнага пояса, Іда знаходзіцца на арбіце паміж Марсам і Юпітэрам, яе арбітальны перыяд складае 4,84 гады, а перыяд абарачэння — 4,63 гадзіны. Іда мае няправільную выцягнутую форму з сярэднім дыяметрам 32 км.
28 жніўня 1993 года аўтаматычнай міжпланетнай станцыяй «Галілеа» быў адкрыты спадарожнік астэроіда, які атрымаў назву Дактыль[4]. Спадарожнік мае дыяметр 1,4 км.
Крыніцы
[правіць | правіць зыходнік]- ↑ а б JPL Small-Body Database Праверана 24 студзеня 2024.
- ↑ а б в г д JPL Small-Body Database Праверана 17 кастрычніка 2023.
- ↑ а б в г д е ё ж з JPL Small-Body Database Праверана 6 кастрычніка 2025.
- ↑ 243 Ida and Dactyl. Nineplanets.org. Архівавана з першакрыніцы 19 сакавіка 2012. Праверана 04.10.2008. (англ.)
Увага: Прадвызначаны ключ сартавання «Іда (243)» перавызначае папярэдні прадвызначаны ключ сартавання «Іда».