Hypocrisy

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Hypocrisy
фота
Жанр

Меладычны дэз-метал (1990-1994)
Меладычны дэз-метал (з 1994)

Гады

з 1990 — па гэты час

Краіна

Flag of Sweden.svg Швецыя

Горад

Стакгольм

Мова песень

англійская

Лэйблы

Nuclear Blast

Склад

Петэр Тэктгрэн
Мікаэль Хэдлунд
Клас Ідэберг
Рэйдар Хоргхаген

Акцёры

Петэр Тэктгрэн
Мікаэль Хэдлунд
Клас Ідэберг
Рэйдар Хоргхаген

Сайт

http://www.hypocrisy.tv

Hypocrisy (бел. Крывадушнасць) - шведскі дэз-метал (1990-1994) і меладэз-метал (з 1994) гурт, сфармаваны ў 1990 годзе Петэрам Тэктгрэнам.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

1992-1995[правіць | правіць зыходнік]

Першапачаткова адзіным удзельнікам групы быў Петэр, які і запісаў першае дэма Rest in Pain. Пасля да яго далучыліся Masse Broberg і басіст Mikael Hedlund. Другое дэма групы Rest in Pain 92 заўважыў лэйбл Nuclear Blast Records, з якім быў заключаны дагавор на выпуск альбомаў. Неўзабаве, па запрашэнні Тэктгрэна, у групу прыйшлі ударнік Lars Szoke і гітарыст Jonas Osterberg. Такім складам 6 чэрвеня 1992 г. адбыўся першы канцэрт групы.

Дэбютны паўнафарматны альбом гурта выйшаў у кастрычніку 1992 года на лэйбле Nuclear Blast Records і атрымаў назву Penetralia. Пасля выпуску альбома з групы сышоў гітарыст Ёнас Остэрберг. Наступным рэлізам Hypocrisy стаў EP Pleasure of Molestation. З верасні выходзіць ужо другі паўнавартасны альбом Osculum Obscenum на Nuclear Blast Records. Акрамя іншых на альбом увайшла кавер-версія кампазіцыі гурта Venom пад назвай Black Metal.

Пасля выхаду Osculum Obscenum з групы сышоў вакаліст Масе Броберг, а сама група адправілася ў турнэ па Еўропе разам з Brutality, у той жа час выпусціўшы EP Inferior Devoties. Пасля турнэ ў канцы лета 1994 года быў выпушчаны трэці паўнафарматны альбом пад назвай The Fourth Dimension. Альбом стаў больш павольным у параўнанні з папярэднімі, выпрабаваўшы ўплыў некаторых іншых стыляў і кірункаў. Акрамя таго, па словах Тэктгрэна, на альбоме атрымалася стварыць атмасферу дэпрэсіі. Па некаторых ацэнак за тры месяцы альбом разышоўся ў колькасці 45 000 асобнікаў. Напярэдадні новага альбома ў 1995 годзе лімітаваным накладам у 3000 асобнікаў выходзіць EP Maximum Abduction, на які, апроч іншых, увайшла кавер-версія кампазіцыі Strange Ways групы Kiss.

З 1996[правіць | правіць зыходнік]

У 1996 годзе выходзіць Abducted, на запіс якога было выдаткавана вялікая колькасць часу і нададзена значная ўвага да дэталяў гучання. На альбоме закраналася тэматыка НЛА, самагубства, дэпрэсіі, смерці і рэлігіі. У падтрымку альбома група наведала ЗША і Мексіку. Увосень 1997 года выходзіць альбом The Final Chapter, які павінен быў стаць апошнім у дыскаграфіі гурта. Альбом выпрабаваў ўплыў мноства жанраў, захаваўшы пры гэтым меладычнасць мінулага альбома. Акрамя таго альбом з'явіўся канцэптуальным ў лірычным напаўненні і падзелены на тры часткі: ён распавядае гісторыю маладога хлопца, над якім праводзілі свае эксперыменты іншапланецяне. Першая частка альбома прысвечана эксперыментам іншапланецян над яго ДНК, другая - ўсведамленню хлопцам учыненых над ім дзеянняў, у трэцяй частцы хлопец пад ціскам прышэльцаў здзяйсняе самагубства.

У жніўні 1998 года гурт выступае на фэсце Wacken Open Air, а ў лютым 1999 года выдаюць гэта выступленне ў выглядзе канцэртнага альбома VHS Hypocrisy Destroys Wacken. Нарэшце становіцца ясным, што папярэдні альбом быў зусім не апошнім і ў студыі The Abyss ажыццяўляецца запіс будучага альбома, працоўнай назвай якога было Cloned. У красавіку 1999 года група выступае ў ЗША на фестывалі March Metal Meltdown Festival і ў гэты ж час аб'яўляецца афіцыйная назва альбома - Hypocrisy. Альбом выходзіць 25 мая 1999 года. Пасля выхаду альбома рушылі ўслед канцэртныя выступленні, у тым ліку еўрапейскі тур разам з Destruction.

Ужо ўлетку 2000 года выходзіць новы альбом - Into the Abyss. У 2001 годзе выходзяць DVD Live & Clips, на які ўвайшло відэа з выступу на фестывалі Wacken Open Air раней выходзіла на VHS Hypocrisy Destroys Wacken, а таксама ўсе раннія відэакліпы, і двайны зборнік 10 Years of Chaos and Confusion, які выйшаў у гонар дзесяцігоддзя групы. Адзін CD утрымліваў раннія і рэдкія запісы групы, у тым ліку з першых дэмазапісу, другі дыск ўяўляў сабой зборнік лепшых кампазіцый групы.

Тэматыка песень[правіць | правіць зыходнік]

Лірыка кампазіцый з ранніх альбомаў групы (Osculum Obscenum, Penetralia) насілі антыхрысьціянскі і сатанінскі характар. Хоць сам Петэр Тэктгрэн не хоча называць сябе сатаністам, выкарыстоўваючы пры гэтым слова ненавіснік (даслоўна hateanist) у адносінах да рэлігіі.

У Hypocrisy ўзору 1990-х многія тэксты песень, а таксама цэлыя альбомы і іх вокладкі (The Final Chapter), былі прысвечаны тэматыцы НЛА, праблеме пазаземных цывілізацый. У большасці сваёй гурт не друкуе тэкстаў у буклетах альбомаў па прычыне іх забароны Маркусам Стайгер з Nuclear Blast з прычыны іх сапсаванасці і непрыстойнасці. Зрэшты, па словах Петэра Тэктгрэна, тэксты не так важныя, як музыка, а іх напісанне часцяком адбываецца ўжо пасля таго, як напісана апошняя песня.

Для сучасных пласцінак Hypocrisy характэрная брутальная, крывавая тэматыка (да прыкладу, назвы некаторых песень з альбома Virus: «Які ірвецца да новага забойства», «Няхай гаворыць нож», «Зрэзаны, перш чым памерці», «Маніякальны псіхоз», «Прасякнуты крывёю» , «Жыве, каб памерці»).

" «Я даўно перастаў лічыць, што жыву ў казцы. Наш свет з кожным днём, з кожнай хвілінай становіцца ўсё больш брутальным і жорсткім - і музыка, тэксты песень, нібы губка, ўбіраюць у сябе нянавісць, якая сочыцца з усіх яго пораў. Войны, катастрофы, стыхійныя бедствы, смерць, вар'яцтва - усё гэта дзейнічае на свядомасць, спараджаючы апакаліптычныя карціны. Свет коціцца ў бездань - што тут яшчэ дадаць?.. Я пішу пра тое, што мацней за ўсё кранае уяўленне - ад глабальных катаклізмаў да бытавога вар'яцтва, ад пагрозы сусветнай вайны да звычайных ублюдкаў.»
- Петэр Тэктгрэн, «НОТ-7″, восень 2005
"

Склад[правіць | правіць зыходнік]

Арыгінальны склад[правіць | правіць зыходнік]

  • Петэр Тэктгрэн - вакал, гітара, клавішныя
  • Мікаэль Хедлунд - бас
  • Рэйдар «Хорг» Хоргхаген - ударныя

Былыя ўдзельнікі[правіць | правіць зыходнік]

  • Магнус «Масе» Броберг - вакал (1992-1993)
  • Ёнас Остэрберг - гітара (1992 год)
  • Андрэас Холма - гітара (2004-2006)
  • Маціяс Каміё - гітара (Канцэртныя выступленні) (1998)
  • Клас Ідэберг - гітара (Канцэртныя выступленні) (2006)
  • Ларс Соке - ударныя (1992-2004)

Дыскаграфія[правіць | правіць зыходнік]

Дэма[правіць | правіць зыходнік]

  • Rest in Pain (1991)
  • Rest in Pain '92 (1992)

Паўнафарматныя альбомы[правіць | правіць зыходнік]

  • Penetralia (1992)
  • Osculum Obscenum (1993)
  • The Fourth Dimension (1994)
  • Abducted (1996)
  • The Final Chapter (1997)
  • Hypocrisy (1999)
  • Into the Abyss (2000)
  • Catch 22 (2002)
  • The Arrival (2004)
  • Virus (2005)
  • Catch 22 (V2.0.08) (2008)
  • A Taste of Extreme Divinity (2009)
  • End Of Disclosure (2013)

Міні-альбомы[правіць | правіць зыходнік]

  • Pleasure of Molestation (1993)
  • Inferior Devoties (1994)
  • Maximum Abduction (1997)
  • Virus Radio EP (2005)

Зборнікі[правіць | правіць зыходнік]

  • 10 Years of Chaos And Confusion (2001)
  • Metal Collection (2002)

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]