Марэн Сарс
Марэн Сарс | |
---|---|
![]() Партрэт працы Эрыка Тэадора Верэншоля | |
Род дзейнасці | свецкая львіца |
Дата нараджэння | 17 жніўня 1811[1][2] |
Месца нараджэння | |
Дата смерці | 27 снежня 1898[1] (87 гадоў) |
Месца смерці | |
Месца пахавання | |
Грамадзянства | |
Бацька | Юхан Эрнст Вельхаўн[d] |
Маці | Эльза Маргрэтэ Капермеер[d] |
Муж | Мікаэль Сарс |
Дзеці | Эрнст Сарс, Георг-Осіян Сарс, Ева Нансен[d] і Mally Lammers[d] |
![]() |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c0/No-nb_bldsa_1b029.jpg/250px-No-nb_bldsa_1b029.jpg)
Марэн Катрын Сарс (у дзявоцтве Вельхаўн; 17 жніўня 1811 — 27 снежня 1898) — нарвежская свецкая львіца.
Біяграфія
[правіць | правіць зыходнік]Яна нарадзілася ў Бергене ў сям’і святара Ёхана Эрнста Вельхаўна (1775—1828) і Эльзы Маргрэтэ Камермаер (1785—1853), дачкі Юхана Себасцьяна Камермаера . Яна была сястрой паэта Юхана Себасцьяна і пісьменніцы Элізабэт «Ліз» Вельхаўн[4].
У жніўні 1831 года ў Бергене Марэн выйшла замуж за святара і прафесара Мікаэля Сарса (1805—1869). У яе было некалькі знакамітых дзяцей; гісторык Эрнст Сарс, заолаг Георг-Осіян Сарс і спявачка Ева Нансен . Усяго ў яе было чатырнаццаць дзяцей, дзевяць з якіх дасягнулі паўналецця. Праз Еву яна была цешчай Фрыцьёфа Нансена[4], а праз іншую дачку Мэлі яна была цешчай Торвальда Ламерса[5]. Яна таксама была цёткай Яльмара і Крысціяна Вельхаўнаў .
Кар’ера
[правіць | правіць зыходнік]Яна вырасла ў Бергене, а пасля шлюбу пераехала ў Кін і Мангер , дзе яе муж быў вікарыем. У 1854 годзе сям’я пераехала ў Крысціянію, дзе Мікаэль Сарс стаў прафесарам[4].
Сямейны дом стаў прыкметным месцам сустрэч ліберальных і інтэлектуальных жыхароў сталіцы Нарвегіі. Яго называюць «першым салонам Хрысціяніі»[6]. Сярод людзей, якія сабраліся тут, Ола Томесен , Ларс Хольст , Ода Крог , Мацільда Ш'ёт[7], Хартвіг Ласен[4] і Б’ёрнсцернэ Б’ёрнсан. Мэлі і Ева забяспечвалі музыку і песні. Яе сыны Эрнст і Осіян нават жылі з ёй пасля смерці Мікаэля ў 1869 годзе[4]. Акрамя таго, яе сястра Элізабэт жыла з ёй на працягу многіх гадоў; яна была таленавітай пісьменніцай і казачніцай[4]. Марэн Сарс уносіла свой уклад і як суразмоўца, і як гаспадыня[4].
Марэн Сарс памерла ў снежні 1898 года[4]. Пасля яе смерці дачка Марэн Ева, якая была замужам за Фрыцьёфам Нансенам, узяла на сябе ролю гаспадыні для гарадской інтэлігенцыі, якая збіралася ў іх доме ў Годтабе, а пазней ва ўласнай сядзібе[4].
Крыніцы
[правіць | правіць зыходнік]- ↑ а б в г Norsk biografisk leksikon — Kunnskapsforlaget. — ISSN 2464-1502 Праверана 29 кастрычніка 2017.
- ↑ Maren Sars // Store norske leksikon — 1978. — ISSN 2464-1480
- ↑ http://www.begravdeioslo.no/maler/grav/grave_id/9155 Праверана 29 кастрычніка 2017.
- ↑ а б в г д е ё ж з Else Boye Maren Sars(нарв.) // Norsk biografisk leksikon. — 2024-06-18.
- ↑ Svein Bjørkøy Thorvald Lammers(нарв.) // Norsk biografisk leksikon. — 2024-06-18.
- ↑ Maren Sars (нарв.). Store norske leksikon (1 жніўня 2023). Праверана 22 чэрвеня 2024.
- ↑ Øystein Sørensen. 1880-årene: ti år som rystet Norge. — Oslo: Universitetsforlaget, 1984. — 128 с. — ISBN 978-82-00-06966-9.