Балет
Балет (фр.: ballet, ад іт. Ballo — танчу) — від сцэнічнага мастацтва, асноўнымі выразнымі сродкамі якога з'яўляюцца непарыўна звязаныя паміж сабой музыка і танец.
Часцей за ўсё ў аснове балета ляжыць пэўны сюжэт, драматургічная задума, лібрэта, але бываюць і бессюжетныя балеты. Асноўнымі відамі танца ў балеце з'яўляюцца класічны танец і характэрны танец. Немалаважную ролю тут адыгрывае пантаміма, з дапамогай якой акцёры перадаюць пачуцці герояў, іх «размова» паміж сабой, сутнасць таго, што адбываецца. У сучасным балеце шырока выкарыстоўваюцца таксама элементы гімнастыкі і акрабатыкі. Балет патрабуе вытрымкі і трываласці ад любога чалавека, які займаецца ім.
[правіць] Паходжанне
Балет зарадзіўся ў Італіі ў XVI стагоддзі. Спачатку як аб'яднаная адзіным дзеяннем або настроем танцавальная сцэнка, эпізод у музычным уяўленні, оперы. Запазычаны з Італіі, у Францыі расквітае прыдворны балет як пышнае ўрачыстае відовішча. Музычную аснову першых балетаў складалі народныя і прыдворныя танцы, якія ўваходзілі ў старадаўнюю сюіту. У другой палове XVII стагоддзя з'яўляюцца новыя тэатральныя жанры, такія як камедыя-балет, опера-балет, у якіх значнае месца адводзіцца балетнай музыцы, і робяцца спробы яе драматызаваць. Але самастойным відам сцэнічнага мастацтва балет становіцца толькі ў другой палове XVIII стагоддзя дзякуючы рэформам, ажыццёўленым французскім балетмайстрам Жан Жоржам Наверам. Грунтуючыся на эстэтыцы французскіх асветнікаў, ён стварыў спектаклі, у якіх утрыманне раскрываецца ў драматычна выразных пластычных вобразах, зацвердзіў актыўную ролю музыкі як «праграмы, вызначальнай руху і дзеянні танцоўшчыка».
[правіць] Гл. таксама
