Богаяўленне

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Джота. Хрышчэнне Гасподняе
Прыход вешчуноў. Мазаіка ў Сант-Апалінарэ-Нуова.

Богаяўленне (грэч.: Θεοφάνια), больш старажытная назва — З'яўленне (грэч.: Επιφάνια — Эпіфанія) — адно з найстаражытнейшых хрысціянскіх свят (нароўні з Вялікаднем і Сёмухай), прысвечаны нараджэнню Ісуса Хрыста і падзеям, якія спадарожнічалі яму[1]. Першыя паведамленні пра святкаванне Богаяўлення ўзыходзяць да II стагоддзя і згадваюцца ў Клімента Александрыйскага і гностыкаў[2][3]. З ходам часу сэнс свята зведаў у розных хрысціянскіх традыцыях вялікія змены (у прыватнасці, з яго вылучылася Ражство Хрыстова), у выніку чаго ў наш час розныя Цэрквы адзначаюць свята па-рознаму.

Традыцыі[правіць | правіць зыходнік]

  • У каталіцкіх храмах падчас свята Богаяўлення асвячаюць ваду, мел і ладан. У шэрагу краін існуе традыцыя пісаць на дзвярах цэркваў і хат лацінскія літары CMB, што часам тлумачаць як першыя літары імён трох вешчуноў — Каспара, Мельхіёра і Бальтазара; а часам як першыя літары лацінскай фразы «Christus mansionem benedicat», што азначае «Хай блаславіць Хрыстос гэты дом».
  • У Іспаніі і многіх іспанамоўных краінах іменна падчас свята Богаяўлення, а не на Каляды ці ў дзень святога Мікалая дзеці атрымліваюць падарункі. Лічыцца, што іх разносяць вешчуны (па-іспанску «Los Reyes Magos» — каралі-чараўнікі).

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]