Востраў Ніўлакіта

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Ніўлакіта
Niulakita
Tuvalu-map-be.png
Каардынаты: Каардынаты: 10°45′00″ пд. ш. 179°30′00″ у. д. / 10.75° пд. ш. 179.5° у. д. (G) (O) (Я)10°45′00″ пд. ш. 179°30′00″ у. д. / 10.75° пд. ш. 179.5° у. д. (G) (O) (Я)
Акваторыя Ціхі акіян
Краіна Flag of Tuvalu.svg Тувалу
Ніўлакіта (Тувалу)
Ніўлакіта
Ніўлакіта
Плошча 0,4 км²
Насельніцтва 35 чал.
Шчыльнасць насельніцтва 87,5 чал./км²

Ніўлакіта (на мове тувалу Niulakita) - малы рыфавы востраў у складзе астравоў Тувалу на поўдні Ціхага акіяна. Належыць да дзяржавы Тувалу. Агульная плошча - 0,4 км². Насельніцтва - 35 чал. (2002 г.).

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Востраў Ніўлакіта, відавочна, быў адкрыты ў 1568 г. іспанскім мараплаўцам Альвара Менданья дэ Нейра. Да 1949 г. заставаўся бязлюдным. У XIX ст. час ад часу наведваўся здабытчыкамі гуана. Дзякуючы маракам на востраве апынулася некалькі кароў, якія напужалі першых перасяленцаў з Ніўтао (1949 г.), дзе такіх жывёл ніколі не было.

Прырода[правіць | правіць зыходнік]

Востраў мае каралавае паходжанне. З'яўляецца самым высокім з усіх астравоў Тувалу. Найвышэйшая кропка - 4,6 м. Па форме нагадвае авал.

Сталых вадацёкаў і крыніц пітной вады няма. Ад старажытнай лагуны засталося некалькі малых вадаёмаў з салёнай вадой.

Клімат трапічны пасатны, вільготны. Востраў знаходзіцца ў зоне ўздзеяння трапічных цыклонаў.

Інфраструктура[правіць | правіць зыходнік]

Маецца 1 паселішча (8 гаспадарак), насельніцтва якога займаецца земляробствам. Галоўная культура - какосавая пальма. З-за рыфаў, якія атачаюць Ніўлакіту, лоў рыбы і падыход марскога транспарту да берага ўскладнены.

На востраве арганізавана 1 пачатковая школа, маецца адміністрацыйны будынак.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]