Жорж Дзюменіль дэ Латур

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Жорж Дзюменіль дэ Латур
Georges de La Tour
Дата нараджэння:

1593(1593)

Месца нараджэння:

Вік-сюр-Гэты, Мазель, Францыя

Дата смерці:

30 студзеня 1652(1652-01-30)

Месца смерці:

Люневіль, Францыя

Грамадзянства:

Flag of France.svg Францыя

Стыль:

караваджызм

Commons-logo.svg Працы на Вікісховішчы
«Пакланенне пастухоў». Каля 1644. Луўр

Жорж Дзюменіль дэ Латур, таксама Ла Тур (фр. Georges de La Tour; 1593 — 30 студзеня 1652) — французскі жывапісец з Латарынгіі.

Нарадзіўся ў Вік-сюр-Сей (дэпартамент Мозель) і жыў паблізу Люневмля (дэпартамент Мёрт і Мозель) да самай сваёй смерці. Творчасць майстра, забытая пасля яго скону, была зноў адкрыта толькі ў 1940-я гады. Для яго карцін характэрная геаметрычна строгая кампазіцыя і напружанасць рэлігійнага пачуцця. Акрамя некалькіх дакументаў, якія змяшчаюць звесткі аб яго жаніцьбе ў 1621, аб прызначэнні афіцыйным мастаком Люневиля ў 1644 і галоўным жывапісцам караля ў 1646, няма ніякай інфармацыі аб жыцці майстра. Ніводны з яго твораў не можа быць датаваны з поўнай дакладнасцю.

Карціны Латура звычайна ўяўляюць сабой асветленыя полымем свечкі начныя сцэны, напісаныя ў манеры Караваджа. Мастак любіў маляваць біблейскіх персанажаў у абліччы жабракоў і сялян, ствараць кампазіцыі, персанажы якіх асвятляліся адзінай крыніцай — свечкай. Тыповымі для яго творчасці з'яўляюцца такія працы, як «Нованароджаны» (Рэн, Музей выяўленчых мастацтваў), «Пакланенне пастухоў» (Луўр), «Пакутніцтва св. Себасцьяна» (Берлін-Далем, Дзяржаўныя музеі), «Журботная Магдалена»(Нью-Ёрк, музей Метраполітэн), «Адрачэнне апостала Пятра».

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • БЭ ў 18 тамах. Т.9, Мн., 1999, С. 154
  • Jamot P. Georges de La Tour. Paris: Floury, 1948
  • L'opera completa di Georges de La Tour. Milano: Rizzoli, 1973
  • Nicolson B., Wright C. Georges de La Tour. London: Phaidon Press, 1974
  • Thuilier J. Georges de La Tour. Paris: Flammarion, 1992
  • Quignard P. Georges de La Tour. Paris: Galilée, 2005

У Сеціве[правіць | правіць зыходнік]