Званочак
| Званочак | |||||||||||||||
 Campanula latifolia — тыпавы від рода Званочак. |
|||||||||||||||
| Навуковая класіфікацыя | |||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
прамежныя рангі
|
|||||||||||||||
| Міжнародная навуковая назва | |||||||||||||||
|
Campanula L. |
|||||||||||||||
|
|||||||||||||||
Званочак (Campánula) — род выключна травяністых раслін з сямейства званочкавыя (Campanulaceae).
Змест |
Апісанне [правіць]
Навуковая назва роду — Campanula — у аснове мае іт. campana, звон, характарызуючы форму кветкі.
Адна-, двух- і шматгадовыя травяністыя расліны з прамастойным простым ці галінастым сцяблом вышынёй да 120 см. Лісце амаль сядзячае або на каротхіх чаранках, чаргаванае, суцэльнае, іншы раз у прыкаранёвай разетцы. Кветкі званочкавыя, лейкападобныя, адкрытыя да колападобных, рознага колеру (найчасцей сінія, блакітныя, фіялетавыя, белыя), адзіночныя або ў галінастых суквеццях. Чашачка 5-зубчастая, часта з прыдаткамі паміж зубцамі. Плод — каробачка.
Распаўсюджанне [правіць]
Род уключае больш за 300 відаў, якія растуць у краінах з умераным кліматам. У натуральных умовах сустракаецца на Каўказе, у Сібіры, Сярэдняй і Пярэдняй Азіі, у Еўропе, мае некаторы распаўсюджванне ў Паўночнай Амерыцы.
На тэрыторыі Беларусі — 12 дзікарослых відаў: званочак балонскі, званочак жорсткавалосы, або аленевы, званочак крапівалісты, званочак круглалісты, званочак мучністы, званочак персікалісты, званочак раскідзісты, званочак рэпчатападобны, або рапунцэлепадобны, званочак рэпчаты, або рапунцэль, званочак сібірскі скучаны, або зборны, званочак шыракалісты.
Расце на лугах, у лясах, стэпах, сустракаецца таксама на пустэльных і скальных участках. Шматлікія і разнастайныя віды засяляюць субальпійскія і альпійскія паясы гор.
Выкарыстанне [правіць]
Лекавыя, меданосныя і дэкаратыўныя расліны. Карані і лісце некаторых відаў (напр., званочка рэпчатага) ядомыя.
Зноскі
- ↑ Выкарыстоўваецца таксама назва Пакрытанасенныя.
- ↑ Пра ўмоўнасць аднясення апісанай у гэтым артыкуле групы раслін да класа двухдольных гл. раздзел «Сістэмы APG» артыкула «Двухдольныя».
Літаратура [правіць]
- Вынаеў Г. Званочак // БЭ ў 18 т. Т. 7. Мн., 1998, С.35
