Кветка

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Постэр з дванаццаццю відамі кветак ці гронкаў кветак розных сямействаў

Кве́тка (мн. кве́ткі, лац.: flos -oris, грэч.: ἄνθος -ου) — орган насеннага размнажэння кветкавых (пакрытанасенных) раслін. Кветка ўяўляе сабой відазменены, скарочаны і абмежаваны ў росце спораносны атожылак, прыстасаваны для ўтварэння спор, гамет і палавога працэса, які завяршаецца ўтварэннем плода з насеннем. Выключная роля кветкі як асаблівай марфалагічнай структуры звязаная з тым, што ў ёй цалкам сумешчаныя ўсе працэсы бясполага і палавога размнажэння.

У двухполай кветцы праходзяць мікра- і мегаспорагенез, мікра -і мегагаметагенез, апыленне, апладненне, развіццё зародка, мтварэнне плоду з насення. З'яўленне кветкі ў працэсе эвалюцыі з'яўляецца арамарфоз, які забяспечыў шырокае рассяленне пакрытанасенных на Зямлі.

Кветкай сканчаюцца галоўныя або бакавыя сцеблы. Бязліставая частка сцябла пад кветкай называецца кветаножкай. У сядзячых кветак кветаножка скарочаная ці, нават, зусім адсутнічае. Кветаножка пераходзіць у скарочаную вось кветкі, ейную сцеблавую частку — кветаложа. Форма кветаложа можа быць рознай, на ім размешчаны ўсе астатнія часткі кветкі: чашалісцікі, якія ўтвараюць падвяночкі, пялёсткі, якія фарміруюць вяночак, тычынкі і песцік. У поўнай кветцы існуюць усе названыя часткі. Ніжнія яе долі ўтвараюць калякветнік, які часцяком складаецца з падвяночка і вяночка, вышэй размешчаны тычынкі і маждэр.

Парастак, на якім размешчана кветка або суквецце, часцяком называюць кветканосам. Лісток, з-за пазухі якога выходзіць кветка, называюць якая крыючым у адносінах да дадзенай кветкі. У раслін на кветаножках ёсць невялікія лісточкі — прыкветкі. Часам прыкветкі называюць як крыючы ліст, а лісточкі на кветаножках — прыкветнічымі, як у браткоў.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]