Лейкоз

Лейкоз
Мікрапрэпарат костнага мозгу хворага на вострую В-лімфацытарную лейкабластную лейкемію.
МКХ-10	C91.-C95.
МКХ-9	208.9
МКЗ-А	9800-9940
DiseasesDB	7431
MeSH	D007938

Лейкоз (лейкемія, алейкемія, рак крыві, белакроўе) — кланальнае злаякаснае (неапластычнае) захворванне крывятворнай сістэмы. Да лейкозаў адносіцца шырокая група такіх захворванняў, розных па сваёй этыялогіі. Пры лейкозах злаякасны клон утвараецца з няспелых гемапаэтычных клетак касцявога мозгу.

Цячэнне хваробы

Пры лейкозе пухлінавая тканка першапачаткова разрастаецца ў месцы лакалізацыі касцявога мозгу і паступова замяшчае нармальныя парасткі крыватвору. У выніку гэтага працэсу ў хворых лейкозам заканамерна развіваюцца розныя варыянты цытапеній - анемія, тромбацытапенія, лімфацытапенія, гранулацытапенія, што прыводзіць да падвышанай крывацечнасці, кровазліцця, прыгнечання імунітэту з далучэннем інфекцыйных ускладненняў.

Метастазаванне пры лейкозе суправаджаецца з'яўленнем лейкозных інфільтратаў ў розных органах - печані, селязёнцы, лімфатычных вузлах і інш. У органах могуць развівацца змены, абумоўленыя абтурацыяй сасудаў пухлінавымі клеткамі - інфаркты, язвава-некратычныя ўскладненні.