Паўночны флот ВМФ Расіі

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Паўночны флот ВМФ ВС Расіі
Sleeve Insignia of the Russian Northern Fleet.svg
Гады існавання

11 мая 1937

Краіна

Сцяг Расіі Расія

Падпарадкаванне

Міністэрства абароны Расійскай Федэрацыі

Уваходзіць у

Ваенна-Марскі Флот Расійскай Федэрацыі

Тып

Ваенна-марскі флот

Дыслакацыя

Севераморск

Удзел у

Другая сусветная вайна
Халодная вайна

Знакі адрознення

Ордэн Чырвонага Сцяга

Камандзіры
Дзеючы камандзір

віцэ-адмірал Уладзімір Каралёў

Пункты базавання Паўночнага флоту

Паўночны флот, аператыўна-стратэгічнае аб'яднанне ваенна-марскога флоту Расіі, самы «малады» з усіх вайсковых флатоў Расіі. Утвораны 1 чэрвеня 1933 года як Паўночная ваенная флатылія пасля таго, як з Балтыйскага флоту праз Беламора-Балтыйскі канал перайшлі дзве групы караблёў, у тым ліку тры падводныя лодкі тыпу Д. 11 мая 1937 года флатылія была ператвораная ў Паўночны флот.

Асноўнае месца базавання — ЗАТУ Севераморск. Аснову сучаснага Паўночнага флоту складаюць атамныя ракетныя і тарпедныя падводныя лодкі, ракетаносная і супрацьлодкавая авіяцыя, ракетныя, авіяносныя і супрацьлодкавыя караблі.

На флоце базуецца адзіныя ў Расіі цяжкі авіяносны крэйсер «Адмірал флоту Савецкага Саюза Кузняцоў» і полк палубнай авіяцыі. Паўночны флот самы моцны з усіх флатоў Расіі.

Склад[правіць | правіць зыходнік]

  • Цяжкі авіяносны крэйсер — 1
  • Ракетны крэйсер — 2 (і 1 не ў страю)
  • Супрацьлодкавы карабель — 13 (і 2 не ў страю)
  • Эскадраны мінаносец — 1 (і 1 не ў страю)
  • Карвет — 1
  • Малы ракетны карабель — 3
  • Тральшчык — 8
  • Дэсантны карабель — 5 (і 1 не ў страю)
  • Атамных падводных лодак — 24 (і 6 не ў страю)
  • Атамных падводных станцый — 6
  • Дызельных падводных лодак — 8

Шаблон:ВМФ СССР (1951—1991)